Η πρόκληση της Ορθοδοξίας - Η σάρκωση του Θεού

Μια σύντομη συνέντευξη του μακαριστού μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου στην τοπική εφημερίδα της Κηφισιάς «ΠΑΛΜΟΣ ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ» και τον δημοσιογράφο Ευάγγελο Αυλίτη παραμονές Χριστουγέννων του 1993

ΠΑΛΜΟΣ ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ

1. Σεβασμιώτατε, ποιά κατά την γνώμη σας είναι η πρόκληση της Ορθοδοξίας μέσα στις σύγχρονες κοινωνικές απαιτήσεις;

Την Ορθόδοξη κληρονομιά δεν πρέπει να την δούμε μόνο σαν μια παράδοση, που αποτυπώνει βιώματα και πολιτιστικά μορφώματα του παρελθόντος. Μια τέτοια θεώρηση θα δημιουργήσει ωραία Μουσεία, αλλά δεν θα δώσει χυμούς ζωής στη σύγχρονη γενιά.

Η Ορθοδοξία είναι το καταστάλαγμα της εμπειρίας. Μιας εμπειρίας, που έχει τις ρίζες της στο μεγάλο γεγονός της σαρκώσεως του Θεού και έχει σφραγιστεί με τους πνευματικούς αγώνες των εκλεκτότερων και αγιωτέρων παιδιών της ανθρωπότητας. Αν κανείς αποστάξει ολόκληρη την ανθοφορία της ιστορίας, θα βγάλει σαν απόσταγμα καθαρό και ευωδιαστό το θησαύρισμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Ἑορτή Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέα
Ἡ ἀπαρχή τῆς Ἐκκλησίας 

(Ἰω. α΄, 35-52)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(30-11-2025)

ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Σάββατο Ἑσπέρας
α΄ Ἀπόστιχο, Ἦχος πλ. δ΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Μαρτυρία και διαμαρτυρία

(Ομιλία μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

στα εγκαίνια του ραδιοφωνικού σταθμού της μητροπόλεως Αττικής και Μεγαρίδος

«ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»)

(18-12-1994)

Ο "Αττικός ουρανός" θέλει να είναι μαρτυρία και διαμαρτυρία. Μια φωνή, που εκφράζει το σώμα της Εκκλησίας κι αποτελεί μήνυμα και μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο. Και, ταυτόχρονα, μια κραυγή αντίδρασης και διαμαρτυρίας, μέσα στο ίδιο το εκκλησιαστικό σώμα. Διαμαρτυρία, που δηλοποιεί προβληματισμό κι αγωνία. Ανησυχία για τις παρεκκλίσεις. Και λαχτάρα για την αποκατάστασι της γνησιότητας του Ορθοδόξου βιώματος και τη χάραξι της διοίκησης στην τροχιά των Πατέρων.

Ανακοίνωση λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού
«ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»
(8-8-1994)

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός, που ακούτε, είναι μιά καινούρια φωνή στο Λεκανοπέδιο της Αττικής. Η λειτουργία του τούτη τη στιγμή, είναι πειραματική. Σε λίγες μέρες ελπίζουμε να ολοκληρώσουμε τις προετοιμασίες και τις δοκιμές. Και θα αρχίσουμε την κανονική μας λειτουργία με ένα σταδιακά και μεθοδικά βελτιούμενο πρόγραμμα.

Η προέλευσι της ραδιοφωνικής αυτής μαρτυρίας είναι εκκλησιαστική. Εκφράζει το πνεύμα και τις ανησυχίες και τους ελπιδοφόρους οραματισμούς του πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής.

Ἀποστολικό κήρυγμα Κυριακῆς 24ης
Ἄποικοι - Πάροικοι - Πολῖτες

(Ἐφεσ. β΄, 14-22)

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Παιδιά τῆς "Πλατυτέρας"

Με αφορμή γιορτή της Παναγίας μας, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', μας καλεί να μοιάσουμε στην "Πλατυτέρα των ουρανών" και αφού την ευχαριστήσουμε, να την ικετεύσουμε να πλατύνουμε κι εμείς τη σκέψη μας, την αγάπη μας και την προοπτική της ζωής μας.

Ἡ χθεσινή ἑορτή τῆς Παναγίας μᾶς θύμισε πιό ζωντανά καί πιό ἔντονα τή μορφή Της. Ὅλων μας οἱ σκέψεις εἶχαν στραφῆ πρός τήν Μεγάλη Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ὅλων μας οἱ καρδιές κάτι εἶχαν νά τῆς ψυθιρίσουν συνειδητά καί πιό ἐπίμονα: Μιά εὐχαριστία γιά κάτι πού μᾶς ἔχει κιόλας χαρίσει, μιά ἱκεσία γιά κάτι πού ποθοῦμε νά μᾶς δώση, μέ τή «πρεσβεία» Της στόν Υἱό Της. Ἀλλά καί κάθε μέρα μυριάδες καί ἑκατοντάδες χιλιάδες καί ἑκατομμύρια στόματα ἐπαναλαμβάνουν τό «ταῖς πρεσβεῖαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς». Πόσες ψυχές μέχρι τώρα δέν ἔχουν ἀνακουφισθῇ καί στηριχθῇ, προφέροντας μέ εὐλάβεια τήν ἁπλῆ ἀλλά καί θερμή αὐτή ἱκεσία...

Κι’ ἐμεῖς, ὅλοι μαζί ὅσοι διαβάζομε αὐτό τό περιοδικό, μήπως θά ἔπρεπε, μέ τήν εὐκαιρία τῆς χθεσινῆς ἑορτῆς, κάτι νά Τῆς προσφέρουμε; Ποιό θά ἔπρεπε νά ἦταν τό δῶρο μας στήν ἑορτή Της; Θά σᾶς ἐπρότεινα, ἄν ὄλοι συμφωνεῖτε μαζί μου, νά Τῆς προσφέρουμε μιά ἱκεσία μας καί αὐτό νά εἶναι τό δῶρο μας. Ἡ ἱκεσία μας νά εἶναι γιά νά Τῆς μοιάσουμε σέ κάτι. Νά Τῆς ζητήσουμε νά γίνουμε κάπως σάν κι’ Ἐκείνη.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 149, σελ. 8-10, 16-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (β)-4

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἡ ἑνότητα κλήρου καί λαοῦ 

Ὁ διαχωρισμός κλήρου καί λαοῦ, ὅπως ἐξελίχτηκε καί ὅπως παγιώθηκε στή ροή τῶν αἰώνων, εἶναι σχῆμα ἀπαράδεκτο. Ἀποτελεῖ κακή κληρονομιά καί κάκιστη μετάλλαξη, πού μαρτυρεῖ τή σταδιακή ἐκκοσμίκευση τῆς Ἐκκλησίας. Δάνειο ἀπό τήν ἐξουσιαστική καί δυναστική δομή τῶν αὐτοκρατοριῶν τοῦ παρελθόντος καί τῶν κρατικῶν μηχανισμῶν τῶν τελευταίων αἰώνων. Ἡ σχέση μέ τήν ἐξουσία, ἡ ἀντιγραφή τῆς ἐξουσίας καί ἡ νοσταλγία τῆς ἐξουσίας ἀνύψωσαν τούς Ἐπισκόπους σέ ὑπερυψωμένους θρόνους καί ἔσπρωξαν τό λαό στή θέση τῆς ὑποταγῆς. Ὁ Ἐπίσκοπος προβλήθηκε ὡς... δεσπότης. Ὡς ἀπόλυτη αὐθεντία. Καί ὡς ἀπόλυτη ἐξουσία.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 149, σελ. 8, 16-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (β)-3

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἡ κοσμική μεθοδολογία τῶν δημοσίων σχέσεων 

Ὑπάρχει μιά τρομακτική ἀπόσταση ἀπό τήν πρακτική τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν φωτισμένων Πατέρων μας, πού πλησίαζαν τόν ἄνθρωπο μέ ἀμεσότητα, μέ θέρμη καρδιᾶς καί μέ καθοδήγηση καί ἔμπνευση τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἀπό τήν πρακτική τῆς ἐποχῆς μας, πού καταφεύγει στή χρήση τῶν κοσμικῶν μεθόδων τῆς πολυδιαφημισμένης ἐπιστήμης τῶν δημοσίων σχέσεων, γιά νά ἑλκύσουν τίς λαϊκές μάζες. Οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες εἶναι γεμάτοι μηνύματα, πού βγαίνουν ἀπό τήν καρδιά. Οἱ παράγοντες τοῦ σημερινοῦ κατεστημένου κινοῦν, μέ κάθε τους ἐμφάνιση, ὑπόνοιες ἐκμετάλλευσης τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πλήθους.

Σημειώνω τήν ὁμολογιακή ὑπόμνηση τοῦ ἀποστόλου Παύλου, πού βρίσκεται θησαυρισμένη στήν Ἐπιστολή του πρός τούς Θεσσαλονικεῖς: “Ἡ παράκλησις ἡμῶν οὐκ ἐκ πλάνης οὐδέ ἐξ ἀκαθαρσίας, οὔτε ἐν δόλῳ, ἀλλά καθώς δεδοκιμάσμεθα ὑπό τοῦ Θεοῦ πιστευθῆναι τό εὐαγγέλιον, οὕτω λαλοῦμεν, οὐχ ὡς ἀνθρώποις ἀρέσκοντες, ἀλλά τῷ Θεῷ τῷ δοκιμάζοντι τάς καρδίας ἡμῶν” (Α΄ Θεσσ. β΄ 3-4).