Κείμενο

Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν,

ᾍδου τήν καθαίρεσιν,

ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν,

καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον,

τόν μόνον εὐλογητόν τῶν Πατέρων,
Θεόν καί ὑπερένδοξον.

Μετάφραση

Γιορτάζουμε τοῦ θανάτου τή νέκρωση,

Τή συντριβή τοῦ Ἅδη,

Τήν ἀρχή μιᾶς ἄλλης καινούργιας ζωῆς,
τῆς αἰώνιας,

Καί μέ σκιρτήματα χαρᾶς
ὑμνοῦμε αὐτόν πού ἔγινε αἰτία γιά ὅλα αὐτά,

Τόν μόνο πού ἀξίζει νά εὐλογεῖται,
τόν Θεό τῶν Πατέρων μας,
τόν δοξασμένο σέ ὑπέρτατο βαθμό.

Κείμενο

Σῶτέρ μου
τό ζῶν τε καί ἄθυτον, ἱερεῖον,

ὡς Θεός,
σεαυτόν ἑκουσίως,
προσαγαγών τῷ Πατρί,

συνανέστησας,
παγγενῆ τόν Ἀδάμ,
ἀναστάς ἐκ τοῦ τάφου.

Μετάφραση

Σωτῆρα μου,
πού ὡς Θεός εἶσαι τό ζωντανό
καί ἀθυσίαστο ἱερό σφάγειο,

ὅμως ἑκούσια προσέφερες
τόν ἑαυτό σου
θυσία στόν Πατέρα σου,

κι ἔτσι ἀνέστησες μαζί σου,
ὅταν ἀναστήθηκες ἀπό τόν τάφο,
τόν Ἀδάμ καί ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος.

Μυροφόρες:
οι διακόνισσες της αγάπης

Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης

(26-4-2026)

Η ζωή του μάρτυρος:
Ένα ζωντανό κήρυγμα

Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου,
Αλιβέρι Εύβοιας (23-4-2026)

Κείμενο

Τήν ἄμετρόν σου εὐσπλαγχνίαν,
οἱ ταῖς τοῦ ᾍδου σειραῖς,
συνεχόμενοι δεδορκότες,

πρός τό φῶς ἠπείγοντο Χριστέ,
ἀγαλλομένῳ ποδί,

Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον.

Μετάφραση

Ὅταν εἶδαν καθαρά τήν ἄπειρη εὐσπλαχνία σου,
αὐτοί πού ἦταν δεμένοι μέ τίς ἀλυσίδες τοῦ Ἅδη,

ἔτρεχαν νά ἔλθουν πρός Ἐσένα Χριστέ πού εἶσαι τό φῶς,
μέ πόδια πού σκιρτοῦσαν ἀπό ἀγαλλίαση,

χειροκροτώντας γιά τό αἰώνιο Πάσχα.

Ο πειρασμός του δακτύλου

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος
Νικόδημος

(30-4-1996)

"Aφού εργαζόμαστε
για το έργο Του,
μπορεί Εκεῖνος
να λείψη
από κοντά μας;"

Κείμενο

Ὡς ἐνιαύσιος ἀμνός,
ὁ εὐλογούμενος ἡμῖν,
στέφανος χρηστὸς ἑκουσίως,
ὑπὲρ πάντων τέθυται, 

Πάσχα τὸ καθαρτήριον, 

καὶ αὖθις
ἐκ τοῦ τάφου ὡραῖος,
δικαιοσύνης ἡμῖν
ἔλαμψεν ἥλιος.

Μετάφραση

Ὁ Χριστός πού εὐλογεῖται ἀπό ἐμᾶς
σά στεφάνι ἀγαθωσύνης,
σάν τό χρονιάρικο πασχαλινό ἀρνί
(πού προσφερόταν ὑπέρ ἁμαρτιῶν)
θυσιάστηκε μέ τή θέλησή του
γιά τή σωτηρία ὅλων.

Αὐτό εἶναι τό πραγματικό Πάσχα
πού καθαρίζει τίς ψυχές.

Καί πάλι (μέ τήν ἀνάστασή του),
γεμᾶτος ὀμορφιά,
ἔλαμψε σέ μᾶς ἀπό τόν τάφο,
σάν ἥλιος δικαιοσύνης.

Κείμενο

Ἄρσεν μέν, ὡς διανοῖξαν,
τὴν παρθενεύουσαν νηδύν,
πέφηνε Χριστός,

ὡς βροτὸς δέ,
ἀμνὸς προσηγόρευται,

ἄμωμος δέ,
ὡς ἄγευστος κηλῖδος,

τὸ ἡμέτερον Πάσχα,

καὶ ὡς Θεὸς ἀληθής,
τέλειος λέλεκται.

Μετάφραση

Ὁ Χριστός, ὡς ἀρσενικός Υἱός
πού ἄνοιξε τά παρθενικά σπλάχνα (τῆς Θεοτόκου)
φανερώθηκε σέ ἐμᾶς.

Καί ἐπειδή τρώγεται (στήν Εὐχαριστία)
ὀνομάζεται Ἀμνός
(ὅπως ὁ πασχάλιος ἀμνός τῶν Ἐβραίων).

Καί μάλιστα ἄμωμος
ἀφοῦ εἶναι ἀπαλλαγμένος
ἀπό κάθε κηλίδα.

Αὐτό εἶναι τό δικό μας Πάσχα.

Καί ὡς ἀληθινός Θεός λέγεται τέλειος.