Κείμενο

Ὤ θείας! ὤ φίλης!
ὤ γλυκυτάτης σου φωνῆς!

μεθ' ἡμῶν ἀψευδῶς γάρ,
ἐπηγγείλω, ἔσεσθαι,

μέχρι τερμάτων αἰῶνος Χριστέ·

ἣν οἱ πιστοί,
ἄγκυραν ἐλπίδος,

κατέχοντες ἀγαλλόμεθα.

Μετάφραση

Πόσο θεία! Πόσο ἀγαπητή!
Πόσο γλυκύτατη ἦταν ἡ φωνή σου!

Γιατί ὑποσχέθηκες, Χριστέ μας, ἀληθινά
ὅτι θά εἶσαι μαζί μας

μέχρι τή συντέλεια τῶν αἰώνων.

Αὐτή (τήν ὑπόσχεση)
κρατώντας οἱ πιστοί
σάν ἄγκυρα ἐλπίδας,
νιώθουμε ἀγαλλίαση.

Κείμενο

Ἆρον κύκλῳ τούς ὀφθαλμούς σου
Σιών καί ἴδε·

ἰδού γάρ ἥκασί σοι,
θεοφεγγεῖς ὡς φωστῆρες,

ἐκ δυσμῶν καί βορρᾶ, καί
θαλάσσης, καί ἑῴας τά τέκνα σου

ἐν σοί εὐλογοῦντα,
Χριστόν εἰς τούς αἰῶνας.

Μετάφραση

Σήκωσε γύρω-γύρω τά μάτια σου Ἱερουσαλήμ
(νέα Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ) καί κοίταξε·

Γιατί, σάν ἄστρα φωτισμένα ἀπό τό θεϊκό φῶς,
ἔχουν ἔλθει τά παιδιά σου,

ἀπ’ τή δύση καί τό βορρᾶ,
τή θάλασσα (τόν νότο) καί τήν ἀνατολή,

δοξολογώντας (στούς κόλπους σου)
Ἐσένα τόν Χριστό σ’ ὅλους τούς αἰῶνες.

Θεία συγκατάβαση και
προσωπική κλήση σωτηρίας

Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης

(10-5-2026)

Κείμενο

Δεῦτε τοῦ καινοῦ
τῆς ἀμπέλου γεννήματος,
τῆς θείας εὐφροσύνης,

ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ τῆς ἐγέρσεως,
βασιλείας τε Χριστοῦ κοινωνήσωμεν,

ὑμνοῦντες αὐτόν,
ὡς Θεόν εἰς τούς αἰῶνας.

Μετάφραση

Ἐλᾶτε, στήν ἐπίσημη αὐτή ἡμέρα τῆς ἀναστάσεως,
καί τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ,

νά κοινωνήσουμε
ἀπ’ τό καινούργιο αὐτό προϊόν τῆς ἀμπέλου
(τό Αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ),

πού εἶναι ἡ θεία εὐφροσύνη

καί ἄς ὑμνολογοῦμε αὐτόν ὡς Θεόν,
σ’ ὅλους τούς αἰῶνες.

Κείμενο

Ὡς ὄντως ἱερά καί πανέορτος,
αὕτη ἡ σωτήριος, νύξ καί φωταυγής,

τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας,
τῆς Ἐγέρσεως οὖσα προάγγελος,

ἐν ᾗ τό ἄχρονον φῶς,
ἐκ τάφου σωματικῶς πᾶσιν ἐπέλαμψεν.

Μετάφραση

Πραγματικά ἱερή καί ἰδιαίτερα πανηγυρική
εἶναι αὐτή ἡ λυτρωτική καί ὁλόφωτη νύχτα,

ἐπειδή εἶναι προάγγελος
τῆς λαμπροφόρου μέρας τῆς Ἀναστάσεως,

σ’ αὐτήν τό ἄχρονο φῶς, ὁ Χριστός,
ἀνέτειλε ἀπό τόν τάφο μέ τό σῶμα του
κι ὅλους τούς φώτισε.

Πού είναι ο Κύριος;

Μοναχός Ιγνάτιος Βερβέρης

(3-5-2026)

Κείμενο

Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν,

ᾍδου τήν καθαίρεσιν,

ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν,

καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον,

τόν μόνον εὐλογητόν τῶν Πατέρων,
Θεόν καί ὑπερένδοξον.

Μετάφραση

Γιορτάζουμε τοῦ θανάτου τή νέκρωση,

Τή συντριβή τοῦ Ἅδη,

Τήν ἀρχή μιᾶς ἄλλης καινούργιας ζωῆς,
τῆς αἰώνιας,

Καί μέ σκιρτήματα χαρᾶς
ὑμνοῦμε αὐτόν πού ἔγινε αἰτία γιά ὅλα αὐτά,

Τόν μόνο πού ἀξίζει νά εὐλογεῖται,
τόν Θεό τῶν Πατέρων μας,
τόν δοξασμένο σέ ὑπέρτατο βαθμό.

Κείμενο

Σῶτέρ μου
τό ζῶν τε καί ἄθυτον, ἱερεῖον,

ὡς Θεός,
σεαυτόν ἑκουσίως,
προσαγαγών τῷ Πατρί,

συνανέστησας,
παγγενῆ τόν Ἀδάμ,
ἀναστάς ἐκ τοῦ τάφου.

Μετάφραση

Σωτῆρα μου,
πού ὡς Θεός εἶσαι τό ζωντανό
καί ἀθυσίαστο ἱερό σφάγειο,

ὅμως ἑκούσια προσέφερες
τόν ἑαυτό σου
θυσία στόν Πατέρα σου,

κι ἔτσι ἀνέστησες μαζί σου,
ὅταν ἀναστήθηκες ἀπό τόν τάφο,
τόν Ἀδάμ καί ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος.