Ἀνάσταση καί τό Φῶς (10)

 
Ὁ Κανών,
ποίημα Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
ᾨδὴ στ', Ἦχος α΄

Κείμενο Σῶτέρ μου τό ζῶν τε καί ἄθυτον, ἱερεῖον, ὡς Θεός, σεαυτόν ἑκουσίως, προσαγαγών τῷ Πατρί, συνανέστησας, παγγενῆ τόν Ἀδάμ, ἀναστάς ἐκ τοῦ τάφου.

Μετάφραση Σωτῆρα μου, πού ὡς Θεός εἶσαι τό ζωντανό καί ἀθυσίαστο ἱερό σφάγειο, ὅμως ἑκούσια προσέφερες τόν ἑαυτό σου θυσία στόν Πατέρα σου, κι ἔτσι ἀνέστησες μαζί σου, ὅταν ἀναστήθηκες ἀπό τόν τάφο, τόν Ἀδάμ καί ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος.

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

 ΜΕΓΑ ΙΕΡΕΙΟ: προσφέρεται ὑπέρ τοῦ κόσμου παντός.

-ΑΘΥΤΟ ΙΕΡΕΙΟ: Ὡς πρός τή θεία φύση (δέν ἔπαθε, δέν θυσιάστηκε ἡ θεία φύση), ὡς πρός τήν ἀνθρωπίνη προσφέρθηκε θυσία χάριν ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

-ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ: Σέ ποιόν ἔδωσε τό Αἷμα ὁ Μονογενής στόν ἀντικείμενο ἐχθρό ἤ στόν Θεό καί Πατέρα του; Καταλήγει ὁ Γρηγόριος: Στόν Πατέρα του. Μόνο γιά νά καταδικάσει τόν διάβολο, ἐλευθερώσει ἐμᾶς ἀπό αὐτόν, καί μᾶς ἐπιστρέψει στόν ἑαυτό του διά τοῦ Υἱοῦ του. ΧΡΕΙΑ ΝΑ ΑΓΙΑΣΘΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΘΕΟΣ: ΖΩΝ ΚΑΙ ΑΘΥΤΟΣ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ: ΘΥΤΗΣ-ΘΥΜΑ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ.

ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ: Παρέδωκες τήν ἁγία ψυχή σου καί θυσιάστηκες καί ἀπέθανες ὡς ἄνθρωπος,

ὡς Θεός ὅμως ἀναστήθηκες καί συνανέστησες παγγενῆ τόν Ἀδάμ μέ τήν ἀνάστασή σου.