† ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
Πόσο θά περιμένουμε;

Καθώς θά τελειώνατε τό διάβασμα τοῦ περασμένου μας σημειώματος, φοβοῦμαι, πώς εἶναι δυνατόν νά σᾶς ἦλθε στό νοῦ ἕνα ἐρώτημα. Θά εἴπατε, ἴσως: Καλά καί ὡραῖα αὐτά, ἀλλά πόσο θά πρέπει νά περιμένουμε ἀκόμα γιά νά γίνουν; Αὐτά, γιά νά πραγματοποιηθοῦν, θέλουν αἰῶνες ἀτέλειωτους. Γιά νά ἐπικρατήση τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σέ τέτοιο βαθμό, πού νά γίνουν πραγματικότητες ὅλα ὅσα εἴπαμε στό περασμένο μας σημείωμα, θά χρειασθοῦν ἴσως χιλιάδες, ἤ, τό λιγώτερο, ἑκατοντάδες χρόνια. Ἐμεῖς, θά πῆτε, εἴμαστε βιαστικοί. Θέλουμε νά ἰδοῦμε σύντομα τά ἀποτελέσματα. Θέλουμε τώρα ἀμέσως ν’ ἀρχίση ἡ καινούργια, ἡ εὐτυχισμένη ζωή.
Μά, σᾶς εἶπε κανείς ὄχι; Τώρα, ἀμέσως. Ν’ ἀρχίσουμε τό κτίσιμο, τήν ἐφαρμογή. Προσοχή: Νά συμφωνήσουμε στά σοβαρά! Εἴπαμε, ν’ ἀρχίσουμε τό κτίσιμο, τήν ἐφαρμογή. Ὄχι ν’ ἀρχίσουμε τά σχέδια, γιατί θά πρέπει νά ἐξηγηθοῦμε ἀπό τώρα: ἄλλο τά σχέδια καί ἄλλο τό κτίσιμο. Ἄν θέλουμε ν’ ἀρχίσουμε τό κτίσιμο, θά πρέπει πραγματικά ν’ ἀρχίση κτίσιμο.
Τό λάθος τῶν βιαστικῶν εἶναι συνήθως αὐτό: «Ἄ, σοῦ λένε, ἐγώ δέν μπορῶ νά περιμένω! Ἐδῶ βλέπω, πώς γιά νά τελειώση αὐτό τό κτίριο θέλει πολύν καιρό. Ἐγώ, ὅμως, βιάζομαι. Πρέπει ὅ,τι ἔχει νά γίνη, νά γίνη σήμερα, τώρα, αὐτήν τήν στιγμή». Πολύ καλό! Αὐτήν τήν στιγμή. Θά ἔλεγε κανείς, πώς ἀξίζει νά θαυμάσουμε τήν πρακτικότητα καί τόν ζῆλο αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Θά ἔπρεπε νά περιμένουμε θαύματα ἀπό κάτι τέτοιους, καθώς θά τούς δοῦμε, πού θά ριχτοῦν στή δουλειά!
Καί πραγματικά, ρίχνονται στή δουλειά. Ἀλλ’ ἀντί ν’ ἀρχίσουν τό κτίσιμο, ὅπως μᾶς εἶπαν ὅτι θά κάμουν, ἀρχίζουν, βέβαια, καί κτίζουν, ἀλλά κτίζουν στό χαρτί! Δηλαδή, ἑτοιμάζουν σχέδια. «Στάσου, στάσου» σοῦ λένε «καί θά δῇς». «Θά δῇς τί ὡραῖα πού εἶναι». Καί πραγματικά εἶναι ὡραῖα. Πολύ ὡραῖα. Ἰσότης, ἐλευθερία, σοῦ λένε, τέτοια ἐλευθερία, πού δέν θά εἶναι ἀνάγκη οὔτε κράτος νά ὑπάρχη. Τί νά τό κάνουμε τό κράτος; Γιά νά μᾶς δεσμεύη; Κάτω, λοιπόν, καί τό κράτος! Ἰσότης; «Ἐκεῖ νά δῇς ἰσότης, στό σχέδιο τό δικό μας – σοῦ λένε. Δέν θά ὑπάρχουν ἀνώτεροι καί κατώτεροι, ἀξιωματικοί καί στρατιῶτες, διδάσκαλοι καί μαθηταί. Τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά, ὅλοι θά εἶναι ἴσοι. Νά ἰδῇς!» «Ποῦ εἶναι τα»- τούς ρωτᾶς. –«Ποῦ εἶναι;» σοῦ ἀπαντοῦν «Ἀμέσως, τώρα ἀμέσως. Σέ λίγο εἶναι ἕτοιμα». Ἀλλά ὁ κόσμος, ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, δέν βλέπουμε τίποτε. Μόνο σχέδια. Ὡραῖα, βέβαια, σχέδια, ἀλλά, πάντως, ὄχι πραγματικότης. Γιατί στήν πραγματικότητα βλέπεις ὅτι γίνεται ἐντελῶς τό ἀνάποδο, ἀπό ὅσα εἶχαν ὑποσχεθεῖ. Ἄν πῇς, π.χ. γιά ἐλευθερία. Ὄχι μόνο δέν βλέπεις τήν ἀπόλυτη ἐλευθερία πού ὑποσχέθηκαν, μά δέν ἔχεις τό δικαίωμα οὔτε νά βήξης. Ὄχι μόνο δέν ἔχεις δικαίωμα νά κάνης κάτι ἀντίθετο ἀπ’ αὐτό πού σέ διατάσσουν, ἀλλά δέν ἔχεις τό δικαίωμα οὔτε καί νά σκεφθῇς ἀντίθετα. Ἐσκέφθηκες κάτι ἀντίθετο, ἤ ὅτι ἐσκέφθηκες ἀντίθετα; Ἀμέσως σέ στέλνουν στό στρατόπεδο συγκεντρώσεως.
Ἄν πῇς καί γιά ἰσότητα; Μεγαλεῖο! Πραγματικά, ὅλοι εἶναι πιά ἴσοι, γιατί ὅλοι, ἐκτός ἀπό καμμιά δεκαριά, ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι εἶναι δοῦλοι. Δοῦλοι, ὄχι μόνο στό σῶμα, ἀλλά καί στό πνεῦμα. Δοῦλοι, πού πρέπει νά ζοῦν σάν ρομπότ καί νά ἐκτελοῦν ἀμέσως ὅ,τι οἱ ἄλλοι, αὐτοί οἱ δέκα-δώδεκα διατάζουν. Καί τό δάκρυ τρέχει ποτάμι κι’ ἀνακατώνεται μαζί μέ τόν ἱδρῶτα καί μέ τό αἷμα, πού ξεχυλίζουν ἀπ’ τά περίφημα στρατόπεδα τοῦ τρόμου καί τῆς ἐξαθλιώσεως.
Ἄν τώρα εἶσαι μακρυά ἀπ’ τήν τσιμπίδα τους, τόσο μακρυά, πού νά μήν φοβᾶσαι νά σέ ἀρπάζη, θά τολμήσης νά ρωτήσης: «Μά ποῦ εἶναι αὐτά πού εἴπαμε; Δέν εἴπαμε, πῶς ὅ,τι θά γίνη θά ἔπρεπε νά γίνη τώρα; Δέν μᾶς εἶπες, ὅτι δέν εἶχες καιρό νά περιμένης; Ποῦ εἶναι αὐτά πού εἴπαμε;» «Περίμενε, φίλε μου, περίμενε» θά σοῦ ἀπαντήση, «Τέτοια πράγματα δέν γίνονται ἀμέσως, θέλουν τόν καιρό τους. Περιμένετε, φίλοι μου, περιμένετε», λέγει ὁ βιαστικός φίλος μας καί προσπαθεῖ νά ἐξαφανισθῇ ἀπό μπροστά μας.
Ἐμεῖς, ὅμως, δέν τόν ἀφίνουμε. «Ἔλα δῶ», τοῦ λέμε, «Νά σοῦ ποῦμε κάτι; Ἐμεῖς μποροῦμε ν’ ἀρχίσουμε τό κτίσιμο αὐτήν τήν στιγμή: Οὔτε λεπτοῦ καθυστέρηση.» Πῶς;
Ἔ, γι’ αὐτό θά πρέπει νά περιμένετε τό ἑπόμενο φύλλο.
Ο ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ
* * *
Την προτροπή του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Α', για να εργαστούμε από αυτή τη στιγμή ώστε να επικρατήσει το Θέλημα του Θεού στον κόσμο, μπορούμε να διαβάσουμε στο σχετικό σημείωμά του, πατώντας το παρακάτω εικονίδιο:
† ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ (ΚΟΤΣΩΝΗΣ)
Ἡμερολόγιο Ἄρθρων