Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 97, 16-11-2002
Αὐτάρκεια ἤ εὐμάρεια;

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου
Μοναδικό ὅραμα, μονοσήμαντη ἐπαγγελία καί μονότροπος ἀγώνας, σέ τοῦτες τίς καυτές μέρες τῆς ἱστορίας, εἶναι ἡ εὐμάρεια. Ἡ ἄμετρη ἀπόκτηση ὑλικῶν ἀγαθῶν. Ἡ χαρά τοῦ πλούτου. Ἡ πλησμονή τῆς γεύσης. Ἡ πολιτογράφηση στό βασίλειο τῆς ἀταλάντευτης ἄνεσης. Καθώς ἡ εὑρηματικότητα καί ἡ παραγωγή τῆς τεχνολογίας κεντρίζουν ἀκατάπαυστα τήν περιέργεια καί καθώς ἡ διαφήμιση καί ἡ προσφορά τοῦ ὀργανωμένου ἐμπορίου ἐρεθίζουν τήν ἐπιθυμία, βρισκόμαστε ὅλοι μας, μόνιμα, κυριευμένοι ἀπό τό τεχνητό σύνδρομο τῆς στέρησης καί κάνουμε ἀγώνα -σκληρό καί συχνά αὐτοκαταστροφικό- νά συλλέξουμε περισσότερο πλοῦτο καί νά ἀνεβάσουμε ψηλότερα τό δείκτη τῆς εὐημερίας μας. Τά “χρήσιμα” καί τά “ἀρκετά” μᾶς φαίνονται λίγα. Τά “ἀπαραίτητα”, γιά τή συντήρηση καί γιά τήν ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας, ἐμφανίζονται, στήν προοπτική μας καί στήν τέχνη τῆς διαφήμισης, σάν “δεδομένα” λιμοκτονίας.