Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Συναγμένοι στήν Εὐχαριστία», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ»), σελ. 95-99
ΣΥΝΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ
![1β Συναγμένοι στην Ευχαριστία Άγιοι του Θεού](/images/ekdoseis_Spora_apospasmata_vivliwn/01_Leitourgiki_Theologia/1β_Συναγμένοι_στην_Ευχαριστία_Άγιοι_του_Θεού.jpg)
3. "Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ..."
…Ἔξω ἀπ᾿ τό Ναό, ἡ κυκλοφορία στούς δρόμους τῆς γῆς μας, ἡ ἀναμέτρηση μέ τήν κακότητα τοῦ κόσμου κι ἡ τρομακτική σύγκρουση μέ τόν ἄρχοντα τοῦ κόσμου τούτου, δηλαδή τό διάβολο, μᾶς τροφοδοτοῦν μέ ἐμπειρίες τρόμου. Ἡ σκέψη μας θολώνει σέ τέτοιο βαθμό, πού δέν διακρίνουμε τό ἔργο τοῦ Θεοῦ καί τήν καρποφορία τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων.
Στή λατρευτική ἀτμόσφαιρα τοῦ Ναοῦ ἡ ὑπερχρονική κι οἰκουμενική παρουσία τῶν ἁγιασμένων παιδιῶν τοῦ Θεοῦ, πού πορεύτηκαν κι αὐτοί στούς δρόμους τῆς γῆς μας κι ἀντιστάθηκαν στή σάρκα καί στό διάβολο, ξεδιπλώνει τό ἱστορικό χρονικό τῆς διάβασης τῆς Ἐκκλησίας ἀπ᾿ τήν Αἴγυπτο τῆς ἀλλοτρίωσης στή γῆ τῆς ἐπαγγελίας κι ἀπ᾿ τήν κατάσταση τῆς δουλείας «εἰς τήν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ».
Οἱ ἅγιοι εἶναι οἱ νικητές. «Ἔπλυναν τάς στολάς αὐτῶν καί ἐλεύκαναν αὐτάς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου. διά τοῦτο εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καί λατρεύουσιν αὐτῶ ἡμέρας καί νυκτός ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ».
Τό φῶς τῶν σοφῶν ἔσβησε. Ἡ λάμψη τῶν ἁγίων παραμένει ἀμείωτη. Ἡ δύναμη τῶν ἰσχυρῶν καί τῶν σκληρῶν θάφτηκε κάτω ἀπ᾿ τήν πλάκα τοῦ τάφου. Ἡ πνευματική ρώμη τῶν ἁγίων δαμάζει τό χρόνο καί τή φθορά.