Ποιό ἦταν τό λάθος

Συνεχίζοντας τον σχολιασμό στην παραβολή της κλήσης στο Βασιλικό Δείπνο, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', μας προτρέπει να προσέξουμε και να μην αμελήσουμε να αποδεχθούμε την "...πρόσκληση τοῦ Βασιλέως τῶν Οὐρανῶν, πού κάνει στόν καθένα μας".

Γιατί, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί "... μέ τήν ἀξία τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν"...

Καταλήξαμε στό προηγούμενό μας σημείωμα, πώς ὅσο ἀπίστευτη καί νά φαίνεται ἡ ἱστορία αὐτή μέ τούς καλεσμένους στούς βασιλικούς γάμους, εἶναι ἐν τούτοις ἀληθινή καί σέ βαθμό πολύ χειρότερο, ἀπό ὅ,τι τό βλέπομε σ’ αὐτήν τήν ἱστορία. Ἀλλ’ ἄς ξεκαθαρίσωμε πρῶτα, ποιό ἦταν τό λάθος τῶν καλεσμένων;

Ἄν ἐξαιρέση κανείς ἐκείνους πού πρόσβαλαν τούς ἀπεσταλμένους τοῦ Βασιληᾶ, ὅλοι οἱ ἄλλοι δέν ἀσχολήθηκαν μέ τίποτε κακό. Ὅ,τι ἔκαναν ἦταν καλό.

Ὁ ἕνας ἀγόρασε ἕνα καλό κτῆμα. Δέν μᾶς λέγει ἡ παραβολή ὅτι τό ἀγόρασε μέ παράνομα μέσα. Ὁ ἄλλος πέτυχε νά πάρη γιά τά κτήματά του καί γιά τίς ἄλλες δουλειές του πέντε ζευγάρια καλά βώδια. Τέλος, ὁ ἄλλος ἔκαμε τούς γάμους του. Μήπως ἀπαγορεύει ὁ Θεός τίποτε ἀπ’ αὐτά; Εἶναι κακό νά φροντίζει κανείς νόμιμα καί καλά γιά τήν ἐργασία του καί τό σπιτικό του; Ὁ τίμιος γάμος τί κακό ἔχει;

Κακό; Κανένα κακό. Τό λάθος ὅλων τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἦταν, πώς βρῆκαν νά τά κάνουν ὅλα αὐτά τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά εἶναι στούς βασιλικούς γάμους. Ἀλλά πάλι θά σκεφθῆ ἴσως κανείς: Και καλά, εἶναι ὑποχρεωτικό νά πᾶνε στούς γάμους; Δέν ἦταν ὑποχρεωτικό. Ἄν ἦταν ὑποχρεωτικό, δέν θά ἦταν οὔτε τόσο μεγάλο τό προνόμιο, οὔτε τόσο ἐξαιρετική ἡ τιμή. Ἀλλ’ αὐτοί οὔτε τό προνόμιο, οὔτε τήν τιμή μπόρεσαν νά ἐκτιμήσουν. Τούς εἶχε κάμει ὁ βασιληᾶς μιά τέτοια τιμητική διάκριση κι’ αὐτοί, ἀντί ἀπό πολλές μέρες πρίν νά μή σκέπτωνται τίποτε ἄλλο παρά διαρκῶς νά ἑτοιμάζωνται γιά τήν συμμετοχή τους στούς βασιλικούς γάμους, τό πῆραν ἐλαφρά. Ὁ ἕνας, μάλιστα, εὐαγγελιστής, στήν διήγηση τῆς παραβολῆς προσθέτει ὅτι αἰτία αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς τους ἦταν ἡ ἀμέλεια. Καί ἡ ἀμέλεια αὐτή ἀπό ποῦ ἐπήγασε; Ἀπό ποῦ ἀλλοῦ, παρά ἀπό τό ὅτι δέν εἶχαν ἐκτιμήσει ὅπως ἔπρεπε τήν βασιλική πρόσκληση. Γι’ αὐτό τήν ἀμέλησαν καί τό μυαλό τους ἀπασχολήθηκε περισσότερο μέ τίς ἄλλες των ἐργασίες παρά μέ τήν πρόσκληση πού τούς εἶχε γίνει. Αὐτό ἦταν τό λάθος τους.

Θά μοῦ πῆτε, ὅμως, ὅτι ἕνα τέτοιο λάθος δέν εἶναι δυνατόν νά συμβῆ. Πρέπει νά ὁμολογήσω, πώς ἄν δέν εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατο, τουλάχιστον εἶναι πάρα πολύ δύσκολο νά συμβῆ ἕνα τέτοιο λάθος.

Τότε, λοιπόν, γιατί ἔγινε στήν περίπτωση τῆς παραβολῆς; Ἔγινε, γιατί ὁ βασιληᾶς αὐτός εἶχε καλέσει πολλούς. Ἄν θά εἶχε καλέσει μόνον καμμιά δεκαριά, ὁ καθένας τους θά ἦταν τρελλός ἀπ’ τήν χαρά του. Ἐπειδή ὅμως εἶχε καλέσει μερικές χιλιάδες, γι’ αὐτό καθένας τό θεώρησε ὑποτιμητικό γιά τόν ἑαυτό του νά μοιρασθῆ τήν τιμή μέ τόσους ἄλλους. «Οὔφ» θά εἶπαν μέσα τους, μόλις ἔμαθαν ποιοί καί πόσοι ἄλλοι εἶχαν προσκληθῆ. «Ἐκεῖ θά πάω; Ἐκεῖ ἔχουν προσκαλέσει καί τήν κουτσή-Μαριώ. Αὐτό δά ἔλειπε: Μιά ἄλλη φορά, μάλιστα, τώρα ὅμως, οὔτε λόγος. Τώρα θά κυττάξουμε τήν δουλειά μας καί ἄς μᾶς λείψουν οἱ γάμοι». Κάτι τέτοια θά σκέφθηκε ὁ καθένας τους καί σχεδόν εἶχαν ξεχάσει τήν βασιλική πρόσκληση πού τούς εἶχε γίνει. Παρ΄ ὅλην αὐτήν τήν ἐξήγηση, πού φαίνεται πραγματικά λογική, μιά τέτοια περίπτωση εἶναι δύσκολο νά συναντήση κανείς συχνά μέσα στήν καθημερινή του ζωή.

Ἀλλ’ ἐνῶ εἶναι δύσκολο νά βρῆ κανείς ἄνθρωπο, πού νά ἔχη περιφρονήσει μιά βασιλική πρόσκληση, στήν ἄλλη ἐκείνη περίπτωση, εἶναι δυστυχῶς πολύ συνηθισμένο. Καταλαβαίνετε ὅτι πρόκειται γιά τήν πρόσκληση τοῦ Βασιλέως τῶν Οὐρανῶν, πού κάνει στόν καθένα μας. Ἄν κι’ Ἐκεῖνος καλοῦσε μόνο λίγους, πολύ λίγους, ἴσως δέν θά δείχναμε τέτοια ἀδιαφορία. Τώρα ὅμως πού καθένας μας ἔχει τήν δυνατότητα νά εἶναι καλεσμένος Του, καί μάλιστα συνεργάτης Του, δέν τό ἐκτιμᾶμε ὅπως πρέπει.

Θά μοῦ πῆτε, πῶς εἶναι δυνατόν νά κάνουμε μιά τέτοια διαπίστωση; Τό καταλαβαίνει κανείς ἀπ’ τά ἄλλα ἔργα πού δίνουμε τήν καρδιά μας. Ἄς ἐξετάσει καθένας μας σέ τί ἀφιερώνει τίς δυνάμεις του καί τόν καιρό του καί θά τά δῆ. Μπορεῖ τίποτε ἀπ’ αὐτά νά συγκριθῆ μέ τήν ἀξία τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν; Οὔτε συζήτησις. Καί ὅμως ἐμεῖς αὐτό προτιμᾶμε καί παραμελοῦμε τό ἄλλο, τό ἕνα καί σπουδαῖο, τό μοναδικό.

Ο ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

* * *   

Για να διαβάσετε τις σκέψεις του μακαριστού αρχιεπισκόπου, πατήστε το παρακάτω εικονίδιο: