Ομάδα ψυχαγωγίας

Συνεχίζοντας τη σειρά των παραινέσεών του προς ...μαθητές, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει τη μεγάλη σημασία της ψυχαγωγίας ως ανάγκη της ψυχής. 

"...η καλή ψυχαγωγία γίνεται τροφή της ψυχής,...

όμως η κακή ψυχαγωγία, αντί για τροφή γίνεται δηλητήριο."

Για την Ο.Α. μπορεί να γράφαμε συνέχεια σε ολόκληρη σειρά από σημειώματα. Τέτοια όμως μπορεί να γράψετε σεις στην πραγματικότητα άπειρα. Αλλά τι λέω, μπορείτε να γράψετε. Έχετε γράψει κι’ όλα. Τα παιδιά που πηγαίνουν στα «Σπίτια του Παιδιού» έχουν κι’ όλας κατορθώσει σωρό τέτοια πράγματα. Επίσης στη στήλη ενός άλλου περιοδικού για παιδιά «Απ’ την κίνηση των ομάδων», κάθε τόσο βλέπω ένα σωρό τέτοια παραδείγματα. Όχι, λοιπόν, απλώς μπορείτε να γράψετε, αλλ’ έχετε κι’ όλας γράψει πολλά.

Γι’ αυτό σήμερα ας προχωρήσουμε στην Ο.Ψ. Τι είναι πάλι αυτή η Ο.Ψ.; Μα, η «ὁμάς ψυχαγωγίας». Η ψυχαγωγία, όπως είχαμε πη και άλλες φορές, είναι μια ανάγκη της ψυχής μας.

Και η καλή ψυχαγωγία γίνεται τροφή της ψυχής. Άμα της προσφέρουμε όμως κακή ψυχαγωγία, αντί για τροφή γίνεται δηλητήριο.

Έτσι δηλητηριάζουμε την ψυχή μας και γινόμαστε αφορμή (ας το ξαναπούμε και πάλι) να καταστραφή ένα τμήμα της Βασιλείας του Θεού και να αφανισθή ένας συνεργάτης της. Γι’ αυτό η καλή ψυχαγωγία μέσα στο σχολείο μας έχει πολύ μεγάλη σημασία. Προσφέροντας καλή ψυχαγωγία, γλυτώνουμε πολλές ψυχές απ’ την καταστροφή και τις βοηθούμε ν’ αναπτυχθούν κανονικά.

Τι θα μπορούσε να κάνη μια ομάδα ψυχαγωγίας, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το καταλάβετε. Σας είναι, άλλωστε, τόσο γνωστά... Η αθλητική δράση, πρώτα-πρώτα. Μια μπάλλα βόλλεϋ κι’ ένα φιλέ. Να βρεθή ένα γήπεδο, να ισοπεδοθή και γενικά να τακτοποιηθή. Έπειτα ίσως μια μπάλλα μπάσκετ και άλλη φουτ-μπωλλ. Να γίνουν έστω και πρόχειρα γήπεδα. Κατόπιν λίγα παιχνίδια δωματίου, για κείνους που τα προτιμούν, ή για τις ημέρες που δεν είναι για έξω. Ένα πιγκ-πογκ, ένα σκάκι, ένα ντόμινο και άλλα παρόμοια.

Κατόπιν, μερικές ψυχαγωγικές συγκεντρώσεις κάθε τόσο με ωραία παιχνίδια, χαρούμενα και αγνά τραγούδια, ίσως κανένα σκετς. Πότε-πότε και καμμιά θεατρική παράσταση για τα παιδιά, ίσως και για τους γονείς...

Έρχονται κατόπιν οι εκδρομές. Όχι μόνο να γίνωνται κάθε τόσο οι εκδρομές, αλλά και να γίνωνται καλά, ωργανωμένα, με ωφέλιμο πρόγραμμα. Αν είναι Κυριακή, ν’ αρχίζουν όπου είναι δυνατόν, με μια λειτουργία, όπου να ψάλλη η χορωδία του σχολείου. Έπειτα, τα αθλητικά παιχνίδια, τα άλλα ομαδικά παιχνίδια, που θα ψυχαγωγήσουν και θα διδάξουν όλους, κάτι όμορφο. Π.χ. ένα ωραίο διήγημα ή ένα-δυο ποιήματα να διαβαστούν σε όσους θα ήθελαν ύστερα από το ομαδικό μεσημεριανό φαγητό, ή προς το βράδυ, που είναι όλοι κουρασμένοι και αισθάνονται την ανάγκη, πριν ξεκινήσουν για την επιστροφή, να καθίσουν λιγάκι. Κατόπιν, εν συνεργασία με την Ο.Α. για το αδελφικό πνεύμα που θα πρέπη να επικρατήση ανάμεσα στα παιδιά. Όχι απλώς να μη υπάρξουν τσακωμοί και μαλλώματα, αλλά να βασιλεύη ανάμεσα σε όλους η αγάπη, ο μεγάλος νόμος της Βασιλείας του Θεού. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε να συμφωνήσουν όλοι να βάλουν τα φαγητά τους μαζί, ώστε το γεύμα να είναι κοινό, έτσι που όλοι να χορτάσουν και όχι άλλος να μην έχη τι να κάνη τα φαγητά και άλλος να μην έχη να χορτάση. Η Ο.Ψ. θα έχη φροντίσει ακόμη και για να υπάρχη ένα μικρό φαρμακείο στην εκδρομή, όπως και κάποιος που να έχη μάθει και μερικές «πρώτες βοήθειες» ώστε αν συμβή κάτι, ένα μικροατύχημα σε κάποιον, να υπάρχη η δυνατότης να τον βοηθήσουν.

Αλλά και η Ο.Ψ. θα μπορούσε να κάμη και άλλα πολλά, πολύ περισσότερα παρ’ όσα είναι δυνατόν να γράψη η στήλη μας. Όλα όμως δεν δίνουν έναν αέρα αγάπης και μιαν ατμόσφαιρα αδελφωσύνης που δείχνει ακριβώς πώς βασιλεύει στις καρδιές όλων ο Θεός;

Ο ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

* * *

Για να διαβάσετε τις σκέψεις του μακαριστού αρχιεπισκόπου, πατήστε το παρακάτω εικονίδιο: