Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 9-11, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-4

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Τά ὅρια τῆς αὐθεντίας

1. Ἡ Ἐκκλησία Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι φορέας τῆς ἀλήθειας. Κεφαλή Της εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Τά πρόσωπα, ὅμως, πού διακινοῦνται στό χῶρο Της, δέν εἶναι ἀλάθητα. Μήτε οἱ ποιμένες. Μήτε τό ποίμνιο. Τό χρέος τῆς μετάνοιας καί τῆς συντριβῆς εἶναι καθολικό. Εἶναι ὁ μόνος συνοδός, ἀκριβέστερα, ὁ μόνος προπομπός, κατά τήν πρόσβασή μας στό μυστήριο τῆς θείας Ἀγάπης.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 7-9, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-3

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὁ προσδιορισμός τῆς Παράδοσης

1. Ἐμεῖς, τό κάθε τι, πού ἔρχεται ἀπό τό “χθές” ἔχουμε τήν τάση νά τό ἀποκαλοῦμε “παράδοση”. Καί νά τό ὑπερασπιζόμαστε.

Σ᾿ αὐτή τήν παραδοχή μας καί τήν ἐξαγγελία μας ἐνσωματώνουμε τά πάντα. Καί, δίνουμε στόν ἑαυτό μας τό δικαίωμα νά ἀναπαράγει τά πάντα.

Ἡ ταύτιση ἱστορίας καί παράδοσης εἶναι λάθος μας. Μείξη τῶν ἄμεικτων. Περιεχόμενο πίστης καί στάση ζωῆς, πού δέ θεμελιώνονται στά γεγονότα καί στίς διδαχές τῆς Καινῆς μας Διαθήκης, μήτε τά βρίσκουμε, σάν σταθερή προοπτική, στήν κληρονομημένη Ἀποστολική καί Πατερική αὐτοσυνειδησία.  

Ἡ Ἐκκλησιαστική μας ἱστορία, δηλαδή τά τυπώματα τῶν προσώπων, πού διακινοῦνται συνειδητά ἤ ὑστερόβουλα στήν αὐλή τῆς Ἐκκλησίας, δέν εἶναι οὔτε μόνο δόξα, οὔτε μόνο αἰσχύνη. Οὔτε μόνο ἁγιότητα, οὔτε μόνο σκάνδαλα. Εἶναι πορεία τῆς ἀνθρώπινης παρεμβολῆς. Μέ τά χαρίσματά της καί μέ τίς ἀδυναμίες της.

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ
(Θεραπεία δαιμονιζομένου Γαδαρηνῶν)
Ὁ Χριστός μπροστά στίς δαιμονικές δυνάμεις

(Λουκ. η΄, 27-39)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(26-10-2025)

Ζωή καί τό μέγα ἔλεος: Τά δύο μεγάλα δῶρα τῆς Ἀναστάσεως

Σάββατο Ἑσπέρας
γ΄ Ἀπόστιχο, Ἦχος γ΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 5-7, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-2

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας

Πρώτη προτεραιότητα θά θέσω μιά κίνηση, πού κάποιοι θά τή θεωρήσουν ἀνατροπή ἤ καί πλήρη ἀπόρριψη τοῦ αἰτήματος, πού θέτει ἡ ἐκμοντερνιστική ἐποχή μας.

Τήν “ἐκ νέου” προσεκτική καί κριτική ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας.

Αὐτή τήν ἀνάγνωση τή θεωρῶ ὡς θεμελιακή καί ἐπείγουσα προτεραιότητα. Διαβάζοντας τήν ἱστορία, ὄχι ρομαντικά, ἀλλά ἐρευνητικά, θά προσδιορίσουμε τό φωτεινό στίγμα μας καί θά μπορέσουμε νά σηματοδοτήσουμε τή νέα πορεία μας.

Ἡ ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας μας δέν εἶναι εὔκολο ἐγχείρημα. Δέ σημαίνει, πώς θά πάρουμε στό χέρι τούς ὀγκώδεις τόμους καί θά προσπαθήσουμε νά τούς ἀποστηθίσουμε. Εἶναι δυνατό νά ἀπομνημονεύει κανείς κείμενα καί περιστατικά ἱστορικά, καί νά μή φτάνει σέ μιά γόνιμη ἀξιοποίηση τοῦ ἱστορικοῦ ὑλικοῦ καί σέ μέθεξη τῶν μηνυμάτων του.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 3-5, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-1

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

1. Οἱ σύγχρονοι ρυθμοί, στήν ἐναλλαγή τῶν ἱστορικῶν δεδομένων καί τῶν προσωπικῶν ἐμπειριῶν, ἔχουν μιά ταχύτητα, πού σοκάρει. Δέν προλαβαίνεις νά προσδιορίσεις τό “σήμερα” καί τό αἰσθάνεσαι, πώς ἔχει κατρακυλίσει στό “χθές”. Καί, ἡ προπαγάνδα, πού ἠχεῖ γύρω σου, σαλπίζει, πώς τό “σήμερα” ἀποκτάει νόημα καί γοητεία, μόνο ἄν βρίσκεται σέ πλήρη διάσταση μέ τό “χθές”.

Ἡ μιά γενιά νοιώθει ἐλεύθερη καί δημιουργική, ἄν ἔχει ἀποκόψει κάθε δεσμό μέ τήν προηγούμενη. Ὁ ἐκσυγχρονισμός νοεῖται καί βιώνεται ὡς συνεχής ἀνακάλυψη καί παραγωγή καινούργιων σχημάτων.

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ
(Ἀνάσταση τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας τῆς Ναΐν)
Παρηγοριά μπροστά στόν θάνατο

(Λουκ. ζ΄, 11-16)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(19-10-2025)

ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΧΑΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΦΕΣΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Σάββατο Ἑσπέρας
β΄ Στιχηρό, Ἦχος β΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», 21-10-1994

Απολογισμός εξευτελισμού

Κείμενο, το παρακάτω, του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου (υπογράφεται με το όνομα ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ) στον «Ορθόδοξο Τύπο» (21-10-1994). Είναι όπως καταμαρτυρεί ο τίτλος «Απολογισμός εξευτελισμού». Υπεύθυνος του εξευτελισμού ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Εξευτελισμός τόσο της Εκκλησίας (συνοδικού συστήματος, επισκοπικού αξιώματος) όσο και κρατικών και πνευματικών θεσμών (Κοινοβούλιο, Κυβέρνηση, Δικαιοσύνη, Αστυνομία, Θεολογικές Σχολές). Με θρηνητική διάθεση να προσμετρήσουμε λοιπόν το μέγεθος του εξευτελισμού.

Ανεπανάληπτος στην ιστορική διαδρομή της νεώτερης Ελλάδας ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Προσωπικότητα τραγική, που κατάφερε στα είκοσι χρόνια της αρχιεπισκοπικής του ευθύνης να εξευτελίση και τους θεσμούς και τις διατεταγμένες εξουσίες. Το πέρασμα του ήταν ένας οδοστρωτήρας, που ισοπέδωσε τα πάντα. Γκρέμισε ό,τι βρήκε μπροστά του. Αφάνισε την εντιμότητα, την ανθρωπιά, την αξιοπρέπεια, την ευθιξία, την εκκλησιαστική τάξη, τον σεβασμό προς τους όρκους και προς τη νομιμότητα, όλα τα στηρίγματα της πολυαγαπημένης μας Ορθοδοξίας και της ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας. Και, ταυτόχρονα, προπηλάκισε κι εξουδετέρωσε τις συγκεκριμένες ομάδες, που είναι ταγμένες στα προπύργια της εκκλησιαστικής διοικήσεως και της κρατικής εξουσίας.