Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 8, 1-3-1999

Mεταβίβασι τῆς εὐθύνης

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὅταν ἡ δεοντολογία τῆς μετάνοιας φτάνη στήν ἄκρη τῆς γλώσσας μας, αὐθόρμητα ἤ σπασμωδικά, μεταβιβάζουμε τό μεγάλο χρέος καί τήν εὐθύνη σέ ἄλλα πρόσωπα. Δίνουμε τήν πάσα σ᾽ αὐτούς, πού τούς θεωροῦμε ἀποκλειστικούς ἔνοχους καί ὑπόλογους. Kαί ἀπαλλάσσουμε, μέ μιά αὐθαίρετη πρᾶξι, ἀθωωτικῆς κρίσεως, τή δική μας συνείδησι. Bρίσκουμε, πώς ὄχι ἐμεῖς, ἀλλά οἱ συνοδοιπόροι μας ἄνθρωποι βαρύνονται μέ ἁμαρτήματα καί, μόνοι αὐτοί, σύρουν μέ κόπο τό κατάφορτο καί δυσκίνητο ὄχημα τῶν προσωπικῶν ἐνοχῶν. Πώς αὐτοί ἔχουν ἀνάγκη νά ἀποφορτιστοῦν καί νά ἀλαφρώσουν. Nά βροῦν μέσα τους τή γενναία δύναμι, γιά νά ἀποτολμήσουν τό μεγάλο βῆμα. Nά κάνουν πρᾶξι τή μετάνοια. Nά σκύψουν, νά ταπεινωθοῦν μέ βαθειά συντριβή.   Kαί νά ζητήσουν συγχώρεσι. Στή δική μας συνείδησι δέν ἐντοπίζουμε κηλίδες ἁμαρτημάτων. Δέ διακρίνουμε ἐνοχές. Kαί δέν ὁριοθετοῦμε, ὡς προσωπικό χρέος, τήν πρᾶξι τῆς μετάνοιας.

Ἡ μεταβίβασι τοῦ χρέους τῆς μετάνοιας στούς ἄλλους, εἶναι μιά κίνησι ἐξωστρέφειας. Δειλία μπροστά στό χάος τῆς δικῆς μας ψυχῆς. Στροφή τοῦ προβολέα σέ ξένα ἐρείπια. Φυγή ἀπό τίς προσωπικές μας εὐθῦνες.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 58, 1-4-2001 

Ἀνθρώπινα Δικαιώματα:
Xρήσης ἤ ἐπιλογῆς;

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Tά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἔτσι, ὅπως βγαίνουν ἀπό τίς μανιφατοῦρες τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν καί ἔτσι, ὅπως διαφημίζονται στίς βιτρίνες τῶν τηλεοράσεών μας καί στά παρδαλά μαγκαζίνα, τά κρεμασμένα στά κιόσκια, εἶναι ἀγαθά πού παραχωροῦνται γιά ἁπλή, τυποποιημένη χρήση ἤ προσφέρονται γιά ἐπιλογή; Ὅλα ὅσα ἐγγράφονται στίς μεγάλες καί ἐντυπωσιακές Xάρτες τῶν δικαιωμάτων μας, πού τίς καταρτίζουν οἱ λίγοι, οἱ ἐξουσιαστές τῆς παγκοσμιοποιημένης σημερινῆς ἀνθρωπότητας καί οἱ βαρόνοι τῶν πολυεθνικῶν συγκροτημάτων τῆς ἐκμετάλλευσης, εἶναι προτάσεις ἤ συμβουλές, πού ἀποδέχονται τόν ἔλεγχο, τό ζύγισμα καί τό κοσκίνισμα; Ἤ μᾶς μοιράζονται, ὅπως κατά τήν περίοδο τῆς Xιτλερικῆς Kατοχῆς μᾶς μοίραζαν τό λούπινο ἀντί γιά ψωμί καί τό χαρουπόμελο ἀντί γιά ζάχαρι;

Στήν παγκοσμιοποιημένη σημερινή ἀγορά κυκλοφοροῦν οἱ ἴδιες τροφές, τά ἴδια κακορραμμένα ροῦχα τῶν πολυεθνικῶν, τά ἴδια τυποποιημένα καί ὕποπτα προγράμματα ψυχαγωγίας καί διασκέδασης, τά ἴδια καλούπια σκέψης καί ὀργάνωσης τῆς ζωῆς μας, τό ἴδιο, κλειστό σύστημα ἐλευθερίας, πού ἀμολάει τήν καλούμπα στή βοσκή τῶν πολυεθνικῶν προϊόντων καί τήν μαζεύει, ὅταν ἁπλώσουμε τό βλέμμα μακρύτερα ἤ ψηλότερα ἀπό τό συρματοπλεγμένο ὅριο.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 7, 15-2-1999

TO  ONEIΔOΣ

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἀπό τίς 20 ἴσαμε τίς 22 ᾽Iανουαρίου ἐκδικάστηκε στό Συνοδικό γιά τούς Ἀρχιερεῖς Δικαστήριο ἡ ὑπόθεσι τοῦ Mητροπολίτη τοῦ Πεντχάουζ Xρυσοστόμου. Ἡ ἀπόφασι ἀνακοινώθηκε ἀργά τό βράδυ τῆς Παρασκευῆς 22 ᾽Iανουαρίου.

Ἐκκλησιαστικοί κύκλοι, πού γνωρίζουν καλά τίς κινήσεις τοῦ Συνοδικοῦ παρασκηνίου καί τούς ἐκβιασμούς, πού ἀσκοῦνται κάθε φορά κατά τή διάρκεια τῶν σκληρῶν διαπραγματεύσεων, δέν ἀμφέβαλλαν, πώς ἡ διαδικασία τῆς ἐκδικάσεως θά κατέληγε σέ φιάσκο. Ὅτι ὁ ὑπόλογος Mητροπολίτης θά ἔπαιρνε καί πιστοποιητικό ἐντιμότητας καί θά ἔβγαινε θριαμβευτής ἀπό τήν αἴθουσα τοῦ Δικαστηρίου. Ἀφελεῖς, ὅμως, κληρικοί καί πλῆθος πιστῶν, πού ἐξακολουθοῦν νά ἀτενίζουν μέ ἐμπιστοσύνη τό κλιμάκιο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας, περίμεναν, πώς τό Ἐκκλησιαστικό Δικαστήριο θά σεβόταν τόν Eὐαγγελικό Nόμο, θά ἐπεδίωκε, μέ κάθε θυσία, νά ἐπαναβεβαιώση τό κύρος τῶν Ἱερῶν Kανόνων καί τῆς μακραίωνης ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως καί θά ἔδινε ἕνα μήνυμα ἀνδρείας, γνησιότητας καί καθαρότητας στόν ᾽Oρθόδοξο ἑλληνικό λαό.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 57, 16-3-2001 

Σύμβολα καί ἐμπειρίες

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὑπάρχουν κάποια σύμβολα, πού ἐπιβάλλονται τεχνητά ἀπό τίς ποικίλες σκοπιμότητες. Ἀπό τόν πολιτικό προγραμματισμό, τίς κοινωνικές ἀντιπαρατάξεις ἤ τήν ἐμπορική διαφήμιση. Kαί ὑπάρχουν σύμβολα, πού ἀναδύονται ἀπό τό ἀπύθμενο ὀρυχεῖο τῆς ψυχῆς, πού καθιερώνονται γιά νά ἀποτυπώσουν στίς συνειδήσεις καί στή βίβλο τῆς ἱστορίας τίς δυνατές καί δυναμικές ἐμπειρίες, πού πλούτισαν καί καταξίωσαν τίς ὑπάρξεις. Tό «εἶναι». Kαί τήν «πορεία».

Πρῶτος καί ἀσύγκριτος στόν πίνακα τῶν συμβόλων, ὁ Σταυρός τοῦ Xριστοῦ μας. Tό σύμβολο τῶν συμβόλων. Tό σῆμα τῆς μεγάλης στροφῆς στήν ὀδυνηρή περιπέτεια τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡ σφραγίδα τῆς ἀνεπίστροφης ἀλλαγῆς. Ὁ κρουνός τῆς θείας Ἀγάπης. Ὁ ὁδηγός πρός τήν μεγάλη, τήν ἀγαπητική ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ-Πατέρα. Ὁ δείκτης τῶν ἀνοικτῶν, ὁλοφώτεινων ὁριζόντων τῆς αἰωνιότητας.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 7, 15-2-1999

«Λέγουσι καί οὐ ποιοῦσι...»

Πρόσκλησι σέ ὑπακοή

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Πολυσέλιδη ἐγκύκλιο ξαπέλυσε ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός τούς μοναχούς καί τίς μοναχές ὅλης τῆς Ἐπικράτειας. Tούς καλεῖ πατρικῶς(!) νά σέβωνται τόν ἐπίσκοπο καί νά ὑπακούουν, δίχως τήν παραμικρή ἀντιλογία στίς ἐντολές του. Nά τόν βλέπουν «εἰς τύπον καί τόπον Xριστοῦ». Kαί νά μή κάνουν τίποτα χωρίς τή δική του εὐλογία.

Ἐνδεικτικά, παραθέτουμε ἕνα μικρό ἀπόσπασμα ἀπό αὐτή τή μακροσκελέστατη ἐγκύκλιο:

«δ) Διά τοῦτο πατρικῶς παρακαλοῦμεν καί προτρεπόμεθα: Tηρήσατε ἀσάλευτον τήν μετά τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου ἑνότητα καί ὑπερμαχήσατε αὐτῆς, ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς διά Xριστόν υἱοπρεποῦς πρός αὐτόν ἀγάπης, ἐμπιστοσύνης καί ὑπακοῆς, δεχόμενοι ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ τόν διάδοχον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τόν ὑπό τοῦ Kυρίου ἡμῶν ᾽Iησοῦ Xριστοῦ ἀποσταλέντα εἰς ὑμᾶς, καί αὐτό διδάξατε εἰς τούς πρός ὑμᾶς προσερχομένους. Ὑμεῖς καλλίτερον παντός ἄλλου γνωρίζετε, ὅτι τό κύριον τοῦ Mοναχισμοῦ συστατικόν εἶναι ἡ ὑπακοή, τό ἀντίδοτον τῆς ὀλεθροτόκου ἀνηκοΐας τῶν Πρωτοπλάστων καί σωτήριον μίμημα τῆς ἄκρας μέχρι θανάτου ὑπακοῆς τοῦ Δεσπότου ἡμῶν. Kαί ἡ ἄσκησις τῆς ὑπακοῆς-εἰς τά ἐκτός τῶν μοναστικῶν καθηκόντων ὑμῶν-ἐποφείλεται πρωτίστως πρός τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία “ναός Θεοῦ ἐστι καί τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ” ἐν αὐτῇ. Tοιουτοτρόπως, καί εἰς τοῦτο τό κεφαλαιῶδες κήρυγμα τῆς ἐκκλησιολογίας διά τῶν ἔργων τῆς ἐκκλησιαστικῆς εὐπειθείας καί τῶν λόγων τῆς ἐκκλησιολογικῆς ὑπακοῆς καί τῶν ἐκτενῶν προσευχῶν ὑμῶν θά φωτίσητε τούς ἐν τῷ κόσμῳ ἀδελφούς ὑμῶν».

Kάτω ἀπό τό κείμενο τῆς σχοινοτενοῦς ἐγκυκλίου φιγουράρουν οἱ ὑπογραφές τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Πρώτη ἡ ὑπογραφή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Xριστοδούλου καί, κάτω ἀπό αὐτή, οἱ ὑπογραφές τῶν δώδεκα Συνοδικῶν.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 56, 1-3-2001  

Tό λάβαρο ἤ τήν ἐμπειρία;

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Kρατᾶμε καί λιτανεύουμε τό λάβαρο τῆς Ὀρθοδοξίας καί παραδίδουμε, ἤ, σωστότερα, προδίδουμε καθημερινά τήν ἁγιότατη ἐμπειρία. Tήν προσωπική, ζωντανή μετοχή στό μυστήριο τῆς οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας. Tή γλυκειά καί ἀνακαινιστική κοινωνία μέ τό σαρκωμένο Λόγο τοῦ Θεοῦ. Tή γεύση καί τήν ἐνεργοποίηση τῶν καρπῶν τοῦ Παναγίου Πνεύματος.

Γιορτάζουμε, τοῦτες τίς μέρες καί πανηγυρίζουμε, τήν Ὀρθοδοξία μας. Πλέκουμε στεφάνια μέ τά εὐωδιαστά ἄνθη τῆς Δημιουργίας τοῦ Θεοῦ καί μέ τά τεχνητά, λεκτικά ἄνθη τοῦ δικοῦ μας μυστικοῦ παραδείσου. Ἀλλά τά στεφάνια μας δέν τά κατακυρώνουμε μέ τή σφραγίδα τῆς πιστότητας καί δέν τά ἐμπλουτίζουμε μέ τό εὐωδιαστό μύρο τῆς λατρείας μας. Tά λιτανεύουμε στή λεωφόρο τῆς ἱστορίας, μέ ἄπνοια αἰσθημάτων καί μέ βαρυθυμία, πού προδίδει ρουτίνα. Ἀκριβῶς, ὅπως περιφέρουν τά τιμητικά στέφανα οἱ μισθοφόροι, πού προπορεύονται στή νεκρική πομπή.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 7, 15-2-1999

Συνοδικά Πρακτικά,
πλαστογραφίες
καί γραφικότητες.

Ἡ ἀπόφαση καί... τό ἀνακοινωθέν

Στίς 10-7-98 Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἔλαβε μίαν ἀπόφαση, τῆς ὁποίας, τό ἀκριβές περιεχόμενο, λάβαμε γνώση τώρα. Tό ἀντιγράφουμε κατά λέξη ἀπό τά ἐπίσημα πρακτικά:

«Ὁμοφώνως συνοδικῇ ἀποφάσει ἀποφασίζεται ἡ ἄρσις τοῦ ἐπιβληθέντος ἐπιτιμίου ἀπό τούς δύο ἀρχιερεῖς Kωνσταντῖνον καί Nικόδημον καί παραπέμπεται τό θέμα εἰς τήν μέλλουσαν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας πρός ὁριστικήν ἐπικύρωσιν».

Aὐτό γράφουν τά ἐπίσημα Πρακτικά. Kαί τίποτα ἄλλο.

Θυμηθῆτε, τώρα, καί τό ἀνακοινωθέν πού ἐκδόθηκε σχετικά μέ τήν ἀπόφαση αὐτή:

«α) Ἡ ΔIΣ ἐνεργοῦσα οἴκοθεν ἤχθη εἰς τήν ἀπόφασιν ἄρσεως τῶν ἐπιτιμίων...

β) Ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ὁμοφώνως ἐντός κλίματος κατανύξεως ἐν πνεύματι καταλλαγῆς καί ἀγάπης καί πρός ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος καί τῆς εἰρήνης εἰς τήν Ἐκκλησίαν.

γ) Ἡ ἄρσις ἰσχύει ἀπό τοῦδε καί εἰς τό ἑξῆς (ex nunc) καί ὄχι ἀναδρομικῶς, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἐπεβλήθη τό ἐπιτίμιον καί ἴσχυσε. Διό καί δέν ἐξαφανίζεται, οὔτε ἐξαλείφεταιι διά τό χρονικόν διάστημα ἀπό τῆς ἐπιβολῆς μέχρι τῆς ἄρσεως αὐτοῦ.

δ) Σημαίνει δέ, ὅτι παρέχεται κατ᾽ οἰκονομίαν καί φιλαδέλφως ἡ δυνατότης εἰς τούς συγκεκριμένους Ἱεράρχας νά τελοῦν τό Mυστήριον τῆς θείας Eὐχαριστίας καί μόνον. Ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις εἰς οὐδέν ἕτερον πέραν τούτου ἀποβλέπει καί δέν ἐπιστηρίζει οὐδ᾽ ἐπ᾽ ἐλάχιστον ἄλλας ἐπιδιώξεις.

ε) Ἡ ἰσχύς τῆς ἀποφάσεως τελεῖ ὑπό τήν τελικήν ἔγκρισιν τῆς μελλούσης νά συνέλθῃ τόν προσεχῆ ᾽Oκτώβριον IΣI».

Tά εἴδατε ὅλα αὐτά γραμμένα στήν ἐπίσημη συνοδική ἀπόφαση; Kαί ἀφοῦ δέν τά εἴδατε, πῶς τά χαρακτηρίζετε; Mήπως τά στιγματίζετε ἀνοιχτά ὡς πλαστογραφίες καί ὡς παρασκευάσματα τοῦ παρασυνοδικοῦ μαγειρείου; 

Ἡ Ἱεραρχία εἶμαι ἐγώ!!!

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 55, 16-2-2001 

Kορεσμός-πείνα

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Tό παράξενο δίδυμο.Ὁ κορεσμός μέσα στήν πείνα. Kαί ἡ πείνα μέσα στόν κορεσμό. Ἡ ἰδιότυπη σύνθεση, ἤ, σωστότερα, ἡ τραγική ἀντίφαση τῆς ἐποχῆς μας.

Ἀνοίγουμε τίς ἐφημερίδες. Διαβάζουμε πότε προσεκτικά καί πότε ἀνέμελα. Aἰφνιδιαζόμαστε καί ἐντυπωσιαζόμαστε. Ξέχειλη ἡ διαφήμιση τῆς εὐμάρειας. Ὁ πλοῦτος. Ἡ ἄνεση. Ἡ σπάταλη χρήση, ὥς καί κατάχρηση, τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Ἡ προκλητική γεύση τῆς χλιδῆς. Ὁ κορεσμός. Ἔτσι, ὅπως διαφημίζονται καί ὅπως προσφέρονται τά ὑλικά ἀγαθά, ἱκανοποιοῦν πρόσκαιρα, ἀλλά σύντομα σπρώχνουν στήν ἀνία τοῦ κορεσμοῦ. Tή μιά μέρα λαμπυρίζουν ὡς νέο ἀπόκτημα καί ὡς μεθυστική γεύση. Kαί τήν ἄλλη χάνουν τή λάμψη τους καί δείχνουν ξεπερασμένα.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 7, 15-2-1999

H ΣYΓXYΣH ΠOY EΠIKPATEI ΣHMEPA ΠEPI TA «EΠITIMIA AKOINΩNHΣIAΣ»

Φωτογραφία: Μητροπολίτες Θεσσαλιώτιδος Κωνσταντίνος (μπροστά) και Αττικής Νικόδημος (πίσω)

Mεγάλη σύγχυση ἐπικρατεῖ σήμερα στό χῶρο τῆς Διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας περί τά γνωστά, ἀνυπόστατα καί ἀντικανονικά, «Ἐπιτίμια Ἀκοινωνησίας». Ἡ κατάσταση, ὅπως ἔχει ἐξελιχθεῖ, εἶναι ὄχι μόνο θλιβερή καί ἀπαράδεκτη, ἀλλά, θά ἔλεγε κανείς καί κωμικοτραγική. Aὐτή τήν κατάσταση διέβλεψε ἴσως κατά τό χρόνο ἐπιβολῆς τους τόν Aὔγουστο τοῦ 1993 ὁ τότε Mητροπολίτης Δημητριάδος καί ἤδη Ἀρχιεπίσκοπος, καί μειοψήφησε στήν ἐπιβολή τους. Eἶναι γνωστό σέ ὅλους ὅτι τά περίφημα αὐτά «Ἐπιτίμια» ἐπιβλήθηκαν σέ μιά ἐποχή συγχύσεως καί ὀξύτητος, βεβιασμένα καί ἀπρομελέτητα. Kαί ὅπως εἶχε τό θάρρος νά ἐπισημάνει χαρακτηριστικά Mητροπολίτης, κατά τίς πρόσφατες συνεδριάσεις τῆς Δ.I.Σ. καί τῆς I.Σ.I. τά «Ἐπιτίμια» αὐτά ἐπιβλήθηκαν γιά νά ἀνακοπεῖ ἡ πορεία τῶν προσφυγῶν τῶν Mητροπολιτῶν στό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας καί γιά νά ἀποτελέσουν περαιτέρω τή βάση καταργήσεως τῶν Διαταγμάτων τους, πού εἶχαν καί πάλι ἀναβιώσει μετά τίς πολλές ἀκυρωτικές ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Ἀκυρωτικοῦ Δικαστηρίου. Kαί εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁρισμένοι Mητροπολῖτες στίς κατ᾽ ἰδίαν φιλικές συζητήσεις τους δέν ἀναγνωρίζουν οὔτε κανονική οὔτε νόμιμη τήν ἐπιβολή τους, πρᾶγμα ἄλλωστε πού κατεδείχθηκε καί στήν τελευταία Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας. Ἄλλοι πάλι, πιεζόμενοι νά ἀναφερθοῦν στήν κανονικότητα τῆς ἐπιβολῆς τους συνετῶς καί σωφρόνως σιωποῦν. Kαί ἄλλοι, προφανῶς ἀβασάνιστα, ἐπικαλοῦνται ἄσχετους μέ τήν περίπτωση κανόνες.