Πατέρες

«...Ὠνομάστηκαν πατέρες. Γιατί τό κῦρος τους καί ἡ ἐπιβολή τους ἦταν αὐξημένα καί ἀποτέλεσαν γιά ὅλη τήν οἰκογένεια τῆς Ἐκκλησίας μιά αὐθεντία. Γιατί ὁ κάθε πιστός καί ὁλόκληρος ὁ λαός μποροῦσε νά προστρέχῃ σ’ αὐτούς μέ ἐμπιστοσύνη καί νά δέχεται ἀπ’ αὐτούς τόν γνήσιο θησαυρό τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, ‟Τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ”, β’ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1994), σελ. 62-63

Πλάνες και Εκκλησία

«...ἡ Ἐκκλησία ἀναγκάστηκε νά ἀντιμετωπίσῃ τίς πλάνες μέ τή μελέτη, μέ τήν προσευχή, μέ τήν ἔρευνα τῶν πηγῶν, μέ τή συλλογική, συνοδική διερεύνησι καί συζήτησι, μέσα στήν ἀτμόσφαιρα τῆς ἀναζητήσεως τῆς καθοδηγίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, ‟Τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ”, β’ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1994), σελ. 59

Κυριακή 16η

(Ἡ εὐκαιρία τῆς σωτηρίας / Β' Κορ. 6,1-10)

Χαρακτηριστικά Κυρίου

«...Ἀνθρώπινο στοιχεῖο στήν πληρότητά του. Ὑπερφυσική δύναμις στήν πληρότητά της. Καί ἁγιότης ἀλέκιαστη, ἀνεπανάληπτη στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων.

Αὐτά εἶναι τά ὁλοφάνερα χαρακτηριστικά τά ὁποῖα συνθέτουν τό μεγάλο πρόβλημα γύρω, ἀπό τήν προσωπικότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, ‟Τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ”, β’ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1994), σελ. 48-49

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Ἱερώνυμος Κοτσώνης. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν ἀποστολικῶν ὁραματισμῶν.», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1990), σελ. 7-8, 659-660

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΩΝ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΩΝ

...Ἡ ψηλάφηση τῶν μυστικῶν πτυχῶν καί τῶν ἁγιοπατερικῶν διαστάσεων στή ζωή καί τοῦς ἀγῶνες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου προκαλεῖ τό δέος. Αἰσθάνεται κανείς, πώς εἰσχωρεῖ στά ἄδυτα τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου, γιά νά παρακολουθήσει ὄχι ἀγῶνες ἱστορικοῦ στίβου, ἀλλά Εὐχαριστιακή τελετουργία. Ἕνα ἄδολο κι ἀσταμάτητο διάλογο ἀγάπης στόν Κύριο καί μία διακριτική προσφορά διακονίας...
...ἡ ζωή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου στό σύνολό της καί στίς λεπτομέρειες ἦταν μιά ποίηση. Μιά ὑμνωδία, πού προσφέρθηκε σά θυμίαμα εὔοσμο, σά θυσία δεκτή στόν θρόνο τοῦ Ὑπερούσιου Θεοῦ...

7. β΄ Ψυχῆς εὐγένεια.

Τά τελευταία δεκαπέντε χρόνια τῆς ζωῆς του ἦταν ἕνας σταθερός βηματισμός πρός τήν ἀνέσπερη βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Δέν σταμάτησε νά ὁραματίζεται, νά διακονεῖ καί νά προσφέρει ζωντανή θυσία τόν μόχθο του.

Ταυτόχρονα, ὅμως, περισυλλέγεται, προσεύχεται καί ἐτοιμάζεται.

Δίχως ἔπαρση καί ἀπαίτηση τιμῶν, ἀναλαμβάνει νά ἐξυπηρετήσει, σάν ἁπλός ἐφημέριος, τίς πνευματικές ἀνάγκες ἑνός μικροῦ χωριοῦ τῆς πατρίδας του, τῆς Καρδιανῆς Τήνου. Πηγαίνει, λειτουργεῖ τίς Κυριακές καί τίς γιορτές, ἀναστρέφεται ἁπλά καί ταπεινά μέ τούς ἀνθρώπους, ἑρμηνεύει τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, καθοδηγεῖ τίς ψυχές.

Απ' το περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 358, Μάρτιος/Ἀπρίλιος 2018

20 Χρόνια “Ἐλεύθερη Πληροφόρηση”

Διανύουμε τό 20ό ἔτος πού τό περιοδικό ἐκκλησιαστικῆς ἐνημέρωσης “Ἐλεύθερη Πληροφόρηση” ἐκδίδεται σταθερά καί προσφέρεται στά πιστά μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ λόγος δημιουργίας του δέν ἦταν ἁπλά δημοσιογραφικός ἀλλά καθαρά ἐκκλησιαστικός. Ὁ ἱδρυτής τοῦ περιοδικοῦ ἦταν ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος. Ἐξέφραζε καί πιό πρίν, ὡς ἐπίσκοπος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, τίς ἀπόψεις του, γιά ὁλόκληρη δεκαετία, μέσα ἀπό ἄλλη ἐκκλησιαστική ἐφημερίδα. Ἀλλά καί στή συνέχεια, τήν τελευταία 15ετία τῆς ζωῆς του, ὁ Ἀττικῆς Νικόδημος δέν δέχθηκε καμιά ἐκτόπιση, καμιά ἐξορία, κανένας διωγμός νά τοῦ στερήσει τό ὕψιστο προνόμιο τοῦ ἀρχιερατικοῦ του ἀξιώματος, τήν ἐλεύθερη ἔκφραση τοῦ λόγου ἐν Ἐκκλησίᾳ. Θεωροῦσε ὡς χρέος ἐνώπιον Θεοῦ καί Ἐκκλησίας νά ὁρθοτομεῖ τόν λόγο τῆς ἀληθείας καί νά ὑπερασπίζεται τήν τήρηση τῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας. Ἔτσι λοιπόν τό περιοδικό του ἔγινε πραγματικά  “Ἐλεύθερη Πληροφόρηση” τῶν πιστῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας. Σκληρός μερικές φορές ὁ λόγος του. Δέν χάιδευε τίς ἀκοές τῶν πιστῶν. Δέν ἐθελοτυφλοῦσε, δέν στρουθοκαμίλιζε σέ σχέση μέ τήν τραγική ἐκκλησιαστική ἐπικαιρότητα. 

Τό ξεδίπλωμα τῶν γεγονότων, ὁ σχολιασμός τους, καί ἡ τοποθέτηση πάνω σ’ αὐτά περιέγραφε τήν χαίνουσα πληγή στήν Ἐκκλησία, τήν ἀγιάτρευτη ἀσθένεια, πού τρόμαζε τό σῶμα γιατί αἰσθανόταν τόν κίνδυνο, πόναγε, ὑπέφερε, συνταρασσόταν μπρόστά στόν σκανδαλισμό καί τήν ἀπώλεια πολλῶν ἁπλῶν πιστῶν “ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανε”.

Ἡ διάδοσις τοῦ Χριστιανισμοῦ
κατά τούς χρόνους τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α' περιγράφει τις προσπάθειες που έγιναν από ιεραποστολικά πρόσωπα σε όλη την Οικουμένη για τη διάδοση του Χριστιανισμού, την εποχή που έζησαν οι Τρεις Ιεράρχες, τους οποίους τιμήσαμε χθες.
Εκείνη τη χρονική περίοδο "...ὑπῆρξαν πολλοί Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ὅπως οἱ Τρεῖς Μεγάλοι Ἱεράρχαι, ἐκήρυτταν τόν Χριστιανισμόν ὄχι μόνον διά τῶν λόγων των, ἀλλά καί δι' ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς των. ...ἦσαν ἕτοιμοι καί αὐτήν τήν ζωήν των νά θυσιάσουν."
Μεταφέροντας την προσωπική του αγωνία για τη διάδοση του Χριστιανισμού στη σημερινή εποχή, τονίζει: "Ὑπάρχει, ὅμως, καί σήμερα ὁ κίνδυνος νά παύσουν νά ὑπάρχουν Χριστιανοί, ἐάν ἡμεῖς οἱ φέροντες τό χριστιανικόν ὄνομα δέν παύσωμεν νά εἴμεθα κατ' οὐσίαν εἰδωλολάτραι. Τεραστία καί συγκλονιστική διαγράφεται ἐνώπιόν μας ἀποστολή...: Ἡ εἰς ἔκτασιν ἐξάπλωσις τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, πρό παντός ὅμως, ἡ εἰς βάθος βίωσίς της."

Για να διαβάσετε την ομιλία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, πατήστε το παρακάτω εικονίδιο:

Προφητεία και θαύμα

«...Ἡ προφητεία, σάν φῶς, πού χύνεται καί φωτίζει τόν Ἰησοῦ καί τό θαῦμα, σάν παρουσία καί ἔκφρασι τῆς θεϊκῆς δυνάμεως, μᾶς ἀνοίγουν τίς καινούργιες προοπτικές. Μᾶς ἀνεβάζουν στήν ὑπερφυσική σφαῖρα, γιά νά συναντήσουμε ἐκεῖ τόν Κύριό μας.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, ‟Τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ”, β’ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1994), σελ. 35

Κυριακή ΙΕ' Λουκᾶ (Ζακχαίου)