Μετοχή στήν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ

«… Ἡ Πίστη μας εἶναι κατάφαση καί ἐμπιστοσύνη στήν Ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ. Καί, ταυτόχρονα, ἀποτελεῖ μετοχή στά γεγονότα καί στίς ἐμπειρίες τῶν προσώπων, πού ἀξιώθηκαν νά βηματίσουν, μαζί μέ τό Θεάνθρωπο καί νά τυπώσουν στή μνήμη τους καί στήν καρδιά τους τίς θαυμαστές ἐντυπώσεις τῶν ὑπερφυῶν γεγονότων.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 2003), σελ. 171

Η ιερουργία του λόγου του Θεού σίγουρα είναι τό ιερότερο και δυσκολότερο έργο στην ιεραποστολή. Πολύ περισσότερο όταν ο ιεραπόστολος επωμίζεται να λύσει, γιά λόγους αγάπης, χίλια άλλα προβλήματα του ποιμνίου του! Τό παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ», τεύχος Σεπτεμβρίου 2018.

Το ιερότερο και δυσκολότερο έργο

Χωρίς αμφιβολία, το κήρυγμα «του ευαγγελίου της βασιλείας του Θεού» (Μαρκ. 1, 14), αποτελεί την πεμπτουσία και τον λόγο υπάρξεως της ιεραποστολικής δραστηριότητας της Εκκλησίας του Χριστού στα έθνη. Αποτελεί τον άξονα, γύρω από τον οποίο οφείλουν να περιστρέφονται και να αναπτύσσονται όλες οι επιμέρους δράσεις και πρωτοβουλίες της ιεραποστολής, προκειμένου να μπορούν να νοηματοδοτούνται και να αξιολογούνται ως εργαλεία και μόνο -και όχι ως αυτοσκοπός-, που συντελούν και διευκολύνουν την συνάντηση των λαών με το λυτρωτικό μήνυμα του Ευαγγελίου.

Πίστη στήν Ἀνάσταση

«… Ὅλοι μας, πλησιάζουμε τόν Ἀναστημένο Χριστό μας, διακρίνουμε τά τυπώματα τῶν καρφιῶν, καί καταθέτουμε τήν πίστη μας στήν ἐμπειρία καί στή μαρτυρία τῶν μαθητῶν. Πιστεύουμε, “ὅτι Χριστός ἀπέθανεν ὑπέρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατά τάς γραφάς. καί ὅτι ἐτάφη, καί ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατά τάς γραφάς”»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 2003), σελ. 171

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 116, 1-09-2003

 “Διά πίστεως περιπατοῦμεν...”

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Εἶμαι ὑποχρεωμένος νά ὑπογραμμίσω, πώς οἱ σύγχρονοί μου, ἐντελῶς αὐθαίρετα, κάνουν ἁπλούστευση καί ἀκύρωση τῶν δεξιοτήτων τῆς ὕπαρξής μας. Παγώνουν τή λειτουργικότητα τοῦ πνεύματος. Καί μηχανοποιοῦν τή ζωή. Δίνουν προτεραιότητα στόν “ὀρθό λόγο” καί στήν προσωπική ἐμπειρία. Καί καταργοῦν τή διεισδυτική ἱκανότητα τῆς πίστης. Πού ἀνοίγει ὁρίζοντες ἐμπειρίας καί γνώσης. Πού ἀνιχνεύει τά μυστικά φιόρδ τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας καί τά τυπώματα τῆς παρουσίας καί τῆς πορείας τοῦ ἀπρόσιτου Θεοῦ μέσα στήν ἱστορία. Λησμονοῦν, ἤ διαγράφουν τήν ἀπαραβίαστη ἀλήθεια καί πρακτική, ὅτι ἡ πίστη ἔχει τό προβάδισμα στήν ἐξέλιξη καί τήν ὁλοκλήρωσή μας. ῎Οχι μόνο κατά τό βύθισμά μας στήν ὑπέρ αἴσθηση καί ὑπέρ λόγο ὑπέρτατη θεϊκή Παρουσία. ᾿Αλλά καί κατά τό βηματισμό μας στό ἱστορικό μονοπάτι. Στόν ὑλικό περίγυρο, στόν ὁποῖο φυτεύουμε τό μόχθο μας καί τό δάκρυ μας καί καρπούμαστε τή θεωρητική γνώση μας καί τήν ἄμεση ἐμπειρία μας.

῞Ενας ἀπό τούς ἀξιολογότατους Χριστιανούς συγγραφεῖς, ὁ Κλήμης ὁ ᾿Αλεξανδρεύς, ἐπικαλεῖται τή γνώμη τοῦ ᾿Αριστοτέλη στό μεγάλο θέμα, στή σχέση τῆς πίστης μέ τή μάθηση καί μέ τήν ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας:

Μή στενάζετε ἐναντίον τοῦ ἄλλου

«Μή στενάζετε κατ’ ἀλλήλων, ἀδελφοί, ἵνα μή κριθῆτε· ἰδού ὁ κριτής πρό τῶν θυρῶν ἕστηκεν». (Ἰακ. 5, 9)

Σύντομη ἑρμηνεία: Μή στενάζετε ἀγανακτισμένοι ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου, ἀδελφοί, γιά νά μήν καταδικασθεῖτε ἀπό τόν Κριτή. Ἰδού, ὀ Κριτής στέκεται πολύ κοντά καί εἶναι ἕτοιμος νά παρουσιαστεῖ.

Παναγιώτου Ν. Τρεμπέλα, «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ», (Ἀθῆναι: Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», 2011), σελ. 991

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 112, 1-07-2003

Ἡ ἔγκληση

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Συχνά-πυκνά βρίσκομαι καθισμένος στό ἑδώλιο. Οἱ σύγχρονοί μου μέ ἐγκαλοῦν. ῎Οχι γιά τίς σωστές ἤ τίς λαθεμένες προτιμήσεις μου κατά τήν ἀντιμετώπιση τῆς καθημερινότητας. ᾿Αλλά γιά τήν πίστη μου. Γιά τό πιό ἱερό θησαύρισμα, πού κρατάω, μέ δέος καί μέ τή σφραγίδα τῆς ὑπαρξιακῆς κατάφασης, μέσα μου. Μέ θεωροῦν καθυστερημένο. Μέ χαρακτηρίζουν ὀνειροπόλο. Καί διατυπώνουν σκληρή τήν ἀπαίτηση νά ἀπολογηθῶ. Γιά τήν ἀναζήτηση, πού φέρνει τήν ὕπαρξή μου στά κράσπεδα τῆς θείας τελειότητας καί τῆς αὐθεντικῆς ᾿Αγάπης. Γιά τήν ἀνάπαυσή μου στήν ἀγκαλιά τοῦ ὑπερούσιου Θεοῦ. Γιά τήν ἐμπειρία τῆς μυστικῆς κοινωνίας καί τοῦ μυστικοῦ διαλόγου μαζί Του. Γιά τό γεγονός, ὅτι “πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα...”.

Οἱ γύρω μου, οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μου, γαλουχημένοι στό τεχνικοοικονομικό μονοπώλιο, δέ συγκαταβαίνουν στόν προσανατολισμό καί στό ὁδοιπορικό τῆς πίστης. Τή θεωροῦν ὑπόλειμμα ἑνός πρωτογονισμοῦ. Κλίμα ἀφέλειας, ἀδυναμίας καί ἀγνωσίας τῶν ἀνανάπτυκτων ἀνθρώπινων μαζῶν. Περιπλάνηση ψυχῆς, ἀσύμβατη μέ τούς κανόνες τοῦ θετικισμοῦ, πού ὁριοθετοῦν τούς σύγχρονους προβληματισμούς καί ἐπικυρώνουν τήν ταυτότητα τοῦ πολιτισμοῦ τῆς νεωτερικότητας. Τά ἐπιχειρήματα, πού ἐπιστρατεύουν καί προβάλλουν, δέν εἶναι λίγα. Τά ἀντλοῦν ἀπό τήν ἐκλαϊκευμένη ἐπιστήμη, ἀπό τίς δομές καί τίς ἐπιδιώξεις τῶν σύγχρονων κοινωνιῶν, ἀπό τήν καθημερινή πρακτική, πού αὐτοπροσδιορίζεται καί ἐξαντλεῖται στήν κατάκτηση καί στή βίωση τῆς εὐμάρειας.

Ὅλα ὅσα κάνετε, ἄς γίνονται μέ ἀγάπη

«Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω». (Α΄ Κορ. 16, 14)

 Ὅλα ὅσα κάνετε, ἄς γίνονται μέ ἀγάπη.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 111, 16-06-2003

Προσωπικοί προβληματισμοί

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Πῶς μπορῶ νά ἀπομονώσω καί νά διαφυλάξω τό δῶρο τῆς πίστης μέσα στό λαβύρινθο τῶν ἀτίθασων λογισμῶν μου ἤ νά περιφρονήσω τούς κυματισμούς, πού κλονίζουν τήν ἐπανάπαυσή μου; ῾Η προβολή ἤ ἡ ὑπόμνηση ἤ ἡ ἀναμέτρηση μέ τήν πίστη ἐνεργοποιοῦν μέσα μου τό αἴσθημα τοῦ δέους. Σέ κάποιες μάλιστα φορές φτάνουν νά κινητοποιοῦν καί τήν ἀντίδραση. Στοιχειοθετοῦν μιά ἀτέρμονη σειρά λογικῶν ἤ λογικοφανῶν ἐπιχειρημάτων, πού ἀντιμάχονται τόν προσανατολισμό μου καί τήν ἐμπιστοσύνη μου στόν πραγματικό, ἀλλά ὑπερβατικό, κόσμο τοῦ Θεοῦ.

Δεμένος βιολογικά μέ τήν ὑλική πραγματικότητα καί ὁδοιπορώντας, ἔμπονα, στό μονοπάτι τῆς ἱστορίας, νοιώθω οἰκειότητα καί ἄνεση, καθώς προσεγγίζω μέ τίς αἰσθήσεις μου τόν κτιστό κόσμο. ῞Οταν, γοητευμένος καί σέ κατάσταση ἔκστασης, ἐρευνῶ τήν ὀμορφιά του καί τήν ἀνέλιξή του. Κάποια πράγματα καί φαινόμενα τά ἀναλύω καί τά ἐξηγῶ μόνος μου. Μέ ἐρευνητικά ὄργανα τίς αἰσθήσεις μου. Καί μέ καθοδηγητή τίς ἐμπειρίες μου. Καί γιά κάποια ἄλλα -πολύπλοκα καί ἀπροσπέλαστα- δέχομαι τή σοφή ἑρμηνεία, πού μοῦ προσφέρουν οἱ ἐξειδικευμένοι ἐπιστήμονες καί οἱ ἐρευνητές τῶν ἱστορικῶν ἀναδομήσεων καί ἀνακατατάξεων.

Θά καταδιωχθοῦν ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς;

«Καί πάντες δέ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3, 12)

Σύντομη ἑρμηνεία: «Κι ὄχι μόνο ἐγώ ἔπαθα καί πάσχω αὐτά, ἀλλά κι ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοὺν μέ εὐσέβεια, ὅπως ἁρμόζει στούς πιστούς πού εἶναι ἑνωμένοι μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό, θά καταδιωχθοῦν».

Παναγιώτου Ν. Τρεμπέλα, «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ», (Ἀθῆναι: Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», 2011), σελ. 915