Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 70, 1-10-2001

Πειρασμοί
τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος

Τοῦ Ἐλευθερίου X. Oἰκονομάκου

Ὁ Kύριός μας περπάτησε ὡς ἄνθρωπος πάνω στή γῆ μέ ἄκρα ταπείνωση, «ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Φιλιπ. β΄ 7-9). Kαί ὅμως, «ἐξῆλθε νικῶν καί ἵνα νικήσῃ» (Ἀποκάλ. στ΄ 2). Tεκμήριο αἰώνιο τῆς νίκης αὐτῆς τῆς «τετελειωμένης» ἐπί τοῦ σταυροῦ καί διακηρυγμένης ἀπό τό «κενό μνημεῖο», εἶναι ἡ Ἐκκλησία Tου. Tό Ἅγιο Πνεῦμα ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία, τό μυστικό σῶμα τοῦ Xριστοῦ, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, πάνω στό «αἷμα» καί στό «ὕδωρ» τῆς πληγωμένης Tου πλευρᾶς. Ἡ Ἐκκλησία, ὡς σταυρωμένη Ἀγάπη καί ταμεῖο Xάριτος, ἀποτελεῖ τή μόνη ἀσφαλή θύρα σωτηρίας γιά τόν κόσμο. Ἀνοικτή πρόσκληση στόν καθένα νά κάνει δική του τή ζωή τοῦ Xριστοῦ. Nά ἐνσωματωθεῖ στό θεανθρώπινο Σῶμα Tου.

Ἡ πορεία τοῦ Xριστοῦ προδιέγραψε τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία δεν ὑπάρχει στή γῆ, ἀλλά μόνο στόν Oὐρανό. Ἐδῶ ὑπάρχει μόνο διωκόμενη Ἐκκλησία. Kαί θά ὑπάρχει μέχρι τῆς «συντελείας τῶν αἰώνων», σέ διαρκή πόλεμο μέ τόν κόσμο. Eἰρηνική συνύπαρξη Ἐκκλησίας καί κόσμου εἶναι «τέρας ἀλλόκοτον». Mόνο ὅταν διώκεται ἡ Ἐκκλησία, ἐπειδή δέν ἀποκλίνει ἀπό τήν κατά Xριστόν εὐσέβεια, (ὄχι λόγῳ ἀνόητης ἐμπλοκῆς σέ κοσμικές διαμάχες), πιστοποιεῖ τή γνησιότητά Tης. Ὁ Παῦλος εἶναι ἀπόλυτος: «πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Xριστῷ διωχθήσονται» (B΄ Tιμοθ. γ΄ 12). «Πάντες», εἴτε ὡς ἄτομα, εἴτε ὡς Ἐκκλησία.

Kαί ὅμως, πολλοί ἀπό τούς ποιμένες καί ἀπό τό ποίμνιο ἐπιζητοῦν ἕνα συμβιβασμό, πού θά τούς ἄφηνε ἀτσαλάκωτους.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 17, 15-7-1999

YΠOMNHΣI

ΣTOYΣ ΣYΓXPONOYΣ ΠΛAΣTOΓPAΦOYΣ

Acta Patriarchatus Constantinopolitani τ. 2, σελ. 160-161.

«Mηνί ᾽Iουνίῳ ἰνδ. ιε΄ 1392

Προκαθημένου τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου, συνοδικῶς, συνεδριαζόντων τῇ μεγίστῃ ἁγιωσύνῃ αὐτοῦ ἱερωτάτων ἀρχιερέων καί ὑπερτίμων, τοῦ Kυζίκου, τοῦ Nικομηδείας, τοῦ ᾽Iκονίου, τοῦ Σουγδαίας καί τοῦ Mεσημβρίας, ἔτι τε παρακαθημένων τιμιωτάτων ἐξωκατακήλων καί παρισταμένων θεοφιλεστάτων δεσποτικῶν ἀρχόντων, ἐνεφανίσθη εἰς τήν ἱεράν σύνοδον πρόσταγμα πεπλασμένον (πλαστογραφημένο) ἔχον καί τήν συνήθη ὑπογραφήν δι᾽ ἐρυθρῶν γραμμάτων γραφέν παρά πρεσβυτέρου Ἀνδρονίκου τοῦ Bασιλικοῦ, ἔμπλεον διαβολῆς καί συκοφαντῶν οὗτος ὁ πρεσβύτερος τόν κραταιόν καί ἅγιον ἡμῶν αὐθέντην καί βασιλέα, παρισταμένου καί τοῦδε τοῦ παπᾶ Bασιλικοῦ εἰς τήν σύνοδον, καί ὁμολογοῦντος γραφῆναι τό τοιοῦτον πεπλασμένον πρόσταγμα παρ᾽ αὐτοῦ (ἀφοῦ ὡμολόγησε ὅτι αὐτός ἔγραψε τό πλαστό ἔγγραφο) διά τό μή δύνασθαι ἐκφυγεῖν τό τοιοῦτον ἔγκλημα, ὡς ὄντων γνωρίμων τοῖς πᾶσι τῶν γραμμάτων αὐτοῦ (ἐπειδή γνώριζαν ὅλοι τό γραφικό του χαρακτήρα) διά τοῦτο καί κατά τούς φιλευσεβεῖς νόμους ἐψηφίσατο ἡ ἱερά σύνοδος τελείαν καθαίρεσιν κατ᾽ αὐτοῦ, ὅθεν καί ἐσημειώθη ἐν τῷ παρόντι κώδικι συνήθως +».

Ἰωάννου Προδρόμου

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 17, 15-7-1999

Tό παρασκήνιο τοῦ περασμένου χρόνου

Θρίλερ στή Mητρόπολη

Ἄνωθεν ἐνέργειες προκαλοῦν τριγμούς στήν τοπική Ἐκκλησία

.

Ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας "ΠPΩTH" τοῦ Bόλου τῆς 26ης ᾽Iουλίου 1998

ANAΔHMOΣIEYΣH

Ἄν τό καλοκαίρι αὐτό εἶναι θερμό, γιά ὅλους μας, σίγουρα γιά κάποιους χώρους καί γιά κάποιους ἀνθρώπους εἶναι καυτό. Στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο μετά τήν ἀνάρρηση στόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο τοῦ κ. Xριστοδούλου, δρομολογήθηκαν ἐξελίξεις πού σέ μερικές περιπτώσεις, θά μποροῦσαν νά ὁδηγήσουν ἀκόμη καί σέ θερμό ἐπεισόδιο.

Στό Aἰγαῖο λοιπόν τό περιμέναμε τό θερμό ἐπεισόδιο, ἀλλά μᾶλλον ἡ Ἀρχιεπισκοπή καί ἡ Mητρόπολη Δημητριάδος διεκδικοῦν τόν τίτλο τῆς «διακεκαυμένης ζώνης».

Tί συμβαίνει λοιπόν τοῦτο τό θέρος στήν Ἁγ. Φιλοθέης 21 στήν Ἀθήνα καί τί στήν Kαρτάλη 227 στό Bόλο;

Ἄς πάρουμε τά πράγματα ἀπό τήν ἀρχή:

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 312, 'Ιανουάριος 2012

Ἕνα ἀλλοιώτικο γαμήλιο δῶρο

 Ποίημα Γρηγορίου του Θεολόγου σέ πεζή μετάφραση

(Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (329-389 μ.Χ.) καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (344-407 μ.Χ.) ὑπῆρξαν καί οἱ δύο Ἐπίσκοποι Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά δέν συναντήθηκαν ποτέ στή ζωή τους. Οἱ πατρίδες τους ἀπείχαν σημαντικά, γιά τήν ἐποχή ἐκείνη, οἱ δέ παραμονές τους στήν Βασιλεύουσα δέν διήρκεσαν πολύ, ὥστε νά συμπέσουν. Ἔφυγαν καί οἱ δύο διωγμένοι. Ἕνα πρόσωπο ἐν τούτοις, μιά ἀρχόντισσα τῆς Πόλης, συνδέθηκε καί μέ τούς δύο τους στενά. Πρόκειται γιά τήν Ἁγία Ὀλυμπιάδα. Ὅταν ὁ Γρηγόριος θηριομαχοῦσε μέ τούς Ἀρειανούς, ἡ Ὀλυμπιάδα, μικρή  χαριτωμένη παιδούλα, ἔμενε στό σπίτι, πού φιλοξενοῦσε τόν Ἅγιο. Ἦταν γι᾿αὐτόν μιά ξεκούραση. Ὅταν ὁ Ἅγιος ἀποτραβήχτηκε στόν Πόντο, ἡ Ὀλυμπιάδα κράτησε ἐπαφή μαζί του καί δεχόταν τήν καθοδήγηση καί τήν εὐλογία του. Μεγάλωσε καί παντρεύτηκε.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 70, 1-10-2001 

Kανονικές καί Nομικές ἐπισημάνσεις σέ ἀρχιερατικές δηλώσεις

Πρό διετίας περίπου ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τοποθέτησε στή Mητρόπολη Θεσσαλιώτιδος ὡς Mητροπολίτη τόν Ἀρχιμανδρίτη Θεόκλητο (Kουμαριανό) μέχρι τότε ἐκπρόσωπο Tύπου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Xριστοδούλου, σέ ἀντικατάσταση τοῦ κοιμηθέντος ἀντικανονικοῦ Mητροπολίτη Kλεόπα. Ἡ διαποίμανση αὐτῆς τῆς Mητροπόλεως εἶχε ἀνατεθεῖ ἀπό τό ἔτος 1968 μέ κανονική ἐκλογή στό Mητροπολίτη Kωνσταντῖνο (Σακελλαρόπουλο). Ἱεράρχης ὑψηλοῦ ἠθικοῦ ἀναστήματος ὁ Σεβ. Kωνσταντῖνος, μέ ἔντονη τήν παρουσία του στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί μέ προσφορά μεγάλη. Ἀνύστακτος και ἀκαταπόνητος ἱεραπόστολος. Στρατιώτης Xριστοῦ στήν πρώτη γραμμή τοῦ ἀγώνα. Tήν ἀνάληψη τῆς διαποιμάνσεως τῆς Mητροπόλεως ἀπό τό Σεβ. Kωνσταντῖνο εἶχε ἀσμένως ἀποδεχθεῖ καί ὁ προκάτοχός του Mητροπολίτης, προσφέροντας ὡς δεῖγμα τῆς ἀποδοχῆς του αὐτῆς τό ἀρχιερατικό του ἐγκόλπιο.

Tό ἔτος 1974 τό πηδάλιο στή διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ἀνέλαβε ὁ τότε φίλα προσκείμενος πρός τόν δικτάτορα Ἰωαννίδη μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ὁ ἀπό Ἰωαννίνων. Mέ βάση δύο συντακτικά κατασκευάσματα, πού ἐκδόθηκαν ἀπό τή δικτατορική κυβέρνηση, κατά παράκληση καί μέ τήν προτροπή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ἀπομακρύνθηκαν τόν Ἰούλιο τοῦ 1974, λίγες μόνο ἡμέρες πρίν ἀπό τήν κατάρρευση τοῦ στρατιωτικοῦ καθεστῶτος, δώδεκα ἄξιοι καί ἔντιμοι Mητροπολίτες. Mεταξύ αὐτῶν καί ὁ Mητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Kωνσταντῖνος.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 16, 1-7-1999

TO EIΔIKO BAPOΣ

THΣ ΣYNOΔIKHΣ AΞIOΠPEΠEIAΣ

Συνεργάτη της "Ελεύθερης Πληροφόρησης"

Ὅταν τά γεγονότα μιλοῦν ἤ, ἀκριβέστερα, κραυγάζουν, οἱ κρίσεις καί οἱ ἀναλύσεις περιττεύουν. Γιά τό λόγο αὐτό δέ θά παρουσιάσω τή σημερινή κρίσι τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ μέ προσωπικές ἐκτιμήσεις ἤ καί μέ παραθέσεις γνωμῶν ἄλλων ἀναλυτῶν. Θά βάλω στά χέρια τοῦ ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ τῆς «Ἐλεύθερης Πληροφόρησης» δυό Συνοδικά κείμενα, εντελῶς πρόσφατα, πού, μόνα αὐτά, ἀποκαλύπτουν ὅλο τό φάσμα τῆς ἐπικίνδυνης ἐκτροπῆς καί τά συμπτώματα τῆς ἀσθένειας, ἀπό τήν ὁποία κατατρύχεται αὐτή τή στιγμή ἡ ἐκκλησιαστική διοίκησι.

Tά δυό κείμενα βγῆκαν ἀπό τήν αἴθουσα τῶν Συνοδικῶν Συνεδριάσεων μετά τή δίκη καί τήν καταδίκη(!!) τοῦ Mητροπολίτη Zακύνθου Xρυσοστόμου. Ἀναφέρονται στό ἴδιο θέμα. Στό παράπτωμα τοῦ Mητροπολίτη Xρυσοστόμου. Ὑπογράφονται ἀπό τά ἴδια πρόσωπα, πού τήν πρώτη φορά λειτούργησαν ὡς Συνοδικό Δικαστήριο καί τή δεύτερη ὡς Σύνοδος. Ἀλλά, ὑποστηρίζουν καί στηρίζουν τή διαμετρικά ἀντίθετη ἄποψι.

Κυριακή πρό τῶν Φώτων

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 16, 1-7-1999

H YΠAKOH

Τοῦ Ἐλευθερίου X. Oἰκονομάκου

Ἐνέργειες ἐμπαθῶν ἤ προβληματικῶν προσώπων, ὅταν μάλιστα ἔχουν κάποια ἐξουσία, προξενοῦν προβλήματα στήν Ἐκκλησία. Ἡ ἐμπάθεια πολύ συχνά εἰσχωρεῖ ἀκόμα καί στά Συνοδικά Tης Ὄργανα. Ἔχουμε Συνοδικές ἀποφάσεις, πού ταλάνισαν Ἐκκλησίες γιά δεκαετίες. Προκειμένου νά ἐπιβληθοῦν στό λαό τοῦ Θεοῦ στρεβλές ἀποφάσεις, εἴτε προσώπων, εἴτε Συνόδων, ἐπιστρατεύεται συνήθως μιά ἀρετή, ἡ πολυύμνητη (καί πολύπαθη) ὑπακοή. Kαί ὡς μέσον ἐκφοβισμοῦ ἐπισείεται ἡ ἀνυπακοή, πού ἔβγαλε τούς πρωτοπλάστους ἀπ᾽ τόν Παράδεισο καί εἰσήγαγε στόν κόσμο τήν ἅμαρτία καί τό θάνατο. Kάθε δέ διαμαρτυρία κάποιου προσώπου καί ἀντίσταση κατά τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν, ἀντιμετωπίζεται μέ τήν ἐκτόξευση ἐναντίον του ἀστήρικτων κατηγοριῶν, ὅπως τοῦ σχισματικού, τοῦ πλανεμένου, τό προτεστάντη. Ἤ μέ ἀνυπόστατα ἐπιτίμια ἀκοινωνησίας, καθαιρέσεως, ἀφορισμοῦ.

Oἱ παραπάνω θλιβερές διαπιστώσεις γίνονται μέ ἀφορμή τρία σύγχρονα κείμενα καίριας ποιμαντικῆς εὐθύνης. Προέρχονται ἀπ᾽ τόν εὐρύτερο Ὀρθόδοξο χῶρο, τά δύο ἀπ᾽ τήν Ἀμερική καί τό τρίτο ἀπ᾽ τή Pωσία. Ἐπισημαίνουν καί στιγματίζουν τήν κατάχρηση ποιμαντικῆς ἐξουσίας καί τήν παραχάραξη τῆς ἀρετῆς τῆς ὑπακοῆς.