Λαοί ἀκούσατε, Χριστιανοί ἐνωτίσασθε... Αἰδεσθῶμεν Ἑλλήνων φιλάνθρωπα διηγήματα. Παρά τισιν ἐκείνων νόμος φιλάνθρωπος μίαν τράπεζαν, καί κοινά τά σιτία, μίαν ἑστίαν σχεδόν τόν πολυάνθρωπον δῆμον ἀπεργάζεσθαι. Καταλείψωμεν τούς ἔξωθεν καί ἐπέλθωμεν τό τῶν τρισχιλίων ὑπόδειγμα· τό πρῶτον τῶν Χριστιανῶν ζηλώσωμεν σύνταγμα, ὅπως ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά, ὁ βίος, ἡ ψυχή, ἡ συμφωνία, ἡ τράπεζα κοινή, ἀδιαίρετος ἀδελφότης, ἀγάπη ἀνυπόκριτος, τά πολλά σώματα ἕν ἐργαζομένη, τάς διαφόρους ψυχάς εἰς μίαν ὁμόνοιαν ἁρμόζουσα. Πολλά τῆς φιλαδελφίας ἔχεις ἐκ Παλαιᾶς Διαθήκης καί ἐκ τῆς Νέας τά ὑποδείγματα. Πρεσβύτην ἐάν ἴδῃς λιμώττοντα, μετάστειλαι καί θρέψον, ὡς ᾿Ιωσήφ τόν ᾿Ιακώβ. ᾿Εχθρόν ἐάν εὕρῃς στενούμενον, μή ἐπιβάλῃς τῇ ὀργῇ τῇ κατεχούσῃ τήν ἄμυναν, ἀλλά θρέψον ὡς ἐκεῖνος τούς ἀδελφούς τούς πωλήσαντας. ᾿Εάν ἐντύχῃς νεωτέρῳ καταπονουμένῳ, οὕτω δάκρυσον, ὡς ἐκεῖνος τόν Βενιαμίν τόν τοῦ γήρως υἱόν. Πειράζει καί σέ, τυχόν, ἡ πλεονεξία, ὡς τόν ᾿Ιωσήφ ἡ δέσποινα, ἕλκει σε τῶν ἱματίων, ἵνα τῆς ἐντολῆς καταφρονήσῃς, καί φιλήσῃς μᾶλλον ἐκείνην τήν φιλόχρυσον καί φιλόκοσμον, παρά τό τοῦ Δεσπότου πρόσταγμα; ῞Οταν δή ἔλθῃ λογισμός τῇ ἐντολῇ ἐκείνῃ πολεμῶν, καί τόν σώφρονα νοῦν εἰς τήν φιλαργυρίαν ἐπισπώμενος, τῆς φιλαδελφίας καταναγκάζων ἀμελεῖν καί κατέχων πρός αὐτήν, πρόσριψον καί σύ τά ἱμάτια, ὀργισθείς ἀναχώρησον· φύλαξον τῷ Κυρίῳ τήν πίστιν, ὡς ἐκεῖνος τῷ Πετεφρῇ· ἐν ἑνί ἐνιαυτῷ τήν ἔνδειαν οἰκονόμησον, ὡς ἐκεῖνος ἐν τοῖς ἑπτά.

Λαοί ἀκοῦστε, Χριστιανοί ἀφουγκραστεῖτε μέ προσοχή... ῎Ας ντραποῦμε διαβάζοντας τά φιλάνθρωπα διηγήματα τῶν εἰδωλολατρῶν Ἑλλήνων. Σέ κάποιους ἀπ᾿ αὐτούς ὑπάρχει φιλάνθρωπος νόμος, πού θεσπίζει μιά τράπεζα καί κοινές τίς τροφές. ὥστε νά δημιουργοῦν , σχεδόν, μιά ἑστία γιά τόν πολυάνθρωπο δῆμο. Ἀλλ᾿ ἄς ἀφήσουμε τούς ξένους κι᾿ ἄς 'ρθοῦμε στό παράδειγμα, πού μᾶς ἄφησαν οἱ τρεῖς χιλιάδες, πού πίστεψαν κατά τή μέρα τῆς Πεντηκοστῆς καί πού ἀποτελεῖ τό πρῶτο παράδειγμα τῶν Χριστιανῶν. Ἄς θαυμάσουμε τήν πρώτη Σύναξή τους, στήν ὁποία ἦταν ὅλα κοινά. Ὁ τρόπος ζωῆς, ἡ ψυχή, ἡ συμφωνία, ἡ τράπεζα, ἦταν ὅλα κοινά. Ἀδιαίρετη ἦταν ἡ ἀδελφότητα. ἡ ἀγάπη, ἀνυπόκριτη, τά πολλά σώματα τά ἔκανε ἕνα. Τίς διάφορες ψυχές τίς συνάρμοζε στήν ὁμόνοια. Πολλά ὑποδείγματα φιλαδέλφειας ἔχεις καί ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη καί ἀπό τήν Καινή. Ἄν δεῖς ἕνα γέροντα νά πεινάει, κάλεσέ τον καί θρέψε τον, ὅπως ἔθρεψε ὁ Ἰωσήφ τό γέροντα Ἰακώβ. Ἄν βρεῖς ἕνα ἐχθρό σου νά στενοχωρεῖται καί νά πιέζεται, μή προσθέσεις στήν ὀργή, πού σέ διακατέχει, τήν ἀντίσταση, ἀλλά θρέψε τον, ὅπως ἐκεῖνος (ὁ Ἰωσήφ), ἔθρεψε τούς ἀδελφούς του, πού τόν πούλησαν. Ἄν συναντήσεις νέο, πού καταπονεῖται, δάκρυσε καί σύ, ὅπως δάκρυσε ἐκεῖνος, ὅταν εἶδε τό Βενιαμίν, τό γιό τῶν γηρατειῶν τοῦ πατέρα του. Σέ ἐνοχλεῖ ἴσως καί σένα, ἡ πλειονεξία, ὅπως ἐνοχλοῦσε τόν Ἰωσήφ ἡ οἰκοδέσποινα, σέ τραβάει ἀπό τά ροῦχα, μέ πρόθεση νά καταφρονήσεις τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί νά δώσεις τήν ἀγάπη σου σ᾿ ἐκείνη, πού λάτρευε τά χρυσά καί τά στολίδια, καί ὄχι στά προστάγματα τοῦ Δεσπότη Θεοῦ; Ὅταν λοιπόν σοῦ ἔρθει ἕνας τέτοιος λογισμός, πού ἀντιστρατεύεται στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί παρασύρει τό σώφρονα νοῦ σου στή φιλαργυρία καί σέ ἀναγκάζει νά ἀμελήσεις τή φιλαδελφία καί νά μείνεις κοντά στήν ἁμαρτωλή γυναίκα, ρίξε κάτω τό ἱμάτιό σου καί, μέ ὀργή, φύγε. Κράτησε τήν πίστη σου στόν Κύριο, ὅπως ἐκεῖνος (ὁ Ἰωσήφ) ἔμεινε πιστός στόν Πετεφρή. Κράτησε τήν ἐγκράτεια γιά ἕνα χρόνο, ὅπως ἐκεῖνος τήν κράτησε γιά ἑπτά.