Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 5-7, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-2

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας

Πρώτη προτεραιότητα θά θέσω μιά κίνηση, πού κάποιοι θά τή θεωρήσουν ἀνατροπή ἤ καί πλήρη ἀπόρριψη τοῦ αἰτήματος, πού θέτει ἡ ἐκμοντερνιστική ἐποχή μας.

Τήν “ἐκ νέου” προσεκτική καί κριτική ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας.

Αὐτή τήν ἀνάγνωση τή θεωρῶ ὡς θεμελιακή καί ἐπείγουσα προτεραιότητα. Διαβάζοντας τήν ἱστορία, ὄχι ρομαντικά, ἀλλά ἐρευνητικά, θά προσδιορίσουμε τό φωτεινό στίγμα μας καί θά μπορέσουμε νά σηματοδοτήσουμε τή νέα πορεία μας.

Ἡ ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας μας δέν εἶναι εὔκολο ἐγχείρημα. Δέ σημαίνει, πώς θά πάρουμε στό χέρι τούς ὀγκώδεις τόμους καί θά προσπαθήσουμε νά τούς ἀποστηθίσουμε. Εἶναι δυνατό νά ἀπομνημονεύει κανείς κείμενα καί περιστατικά ἱστορικά, καί νά μή φτάνει σέ μιά γόνιμη ἀξιοποίηση τοῦ ἱστορικοῦ ὑλικοῦ καί σέ μέθεξη τῶν μηνυμάτων του.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 148, σελ. 3-5, 1-1-2005

Ἡ διαβάθμιση τῶν προτεραιοτήτων στήν Ἐκκλησία (α)-1

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

1. Οἱ σύγχρονοι ρυθμοί, στήν ἐναλλαγή τῶν ἱστορικῶν δεδομένων καί τῶν προσωπικῶν ἐμπειριῶν, ἔχουν μιά ταχύτητα, πού σοκάρει. Δέν προλαβαίνεις νά προσδιορίσεις τό “σήμερα” καί τό αἰσθάνεσαι, πώς ἔχει κατρακυλίσει στό “χθές”. Καί, ἡ προπαγάνδα, πού ἠχεῖ γύρω σου, σαλπίζει, πώς τό “σήμερα” ἀποκτάει νόημα καί γοητεία, μόνο ἄν βρίσκεται σέ πλήρη διάσταση μέ τό “χθές”.

Ἡ μιά γενιά νοιώθει ἐλεύθερη καί δημιουργική, ἄν ἔχει ἀποκόψει κάθε δεσμό μέ τήν προηγούμενη. Ὁ ἐκσυγχρονισμός νοεῖται καί βιώνεται ὡς συνεχής ἀνακάλυψη καί παραγωγή καινούργιων σχημάτων.

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ
(Ἀνάσταση τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας τῆς Ναΐν)
Παρηγοριά μπροστά στόν θάνατο

(Λουκ. ζ΄, 11-16)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(19-10-2025)

ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΧΑΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΦΕΣΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Σάββατο Ἑσπέρας
β΄ Στιχηρό, Ἦχος β΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», 21-10-1994

Απολογισμός εξευτελισμού

Κείμενο, το παρακάτω, του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου (υπογράφεται με το όνομα ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ) στον «Ορθόδοξο Τύπο» (21-10-1994). Είναι όπως καταμαρτυρεί ο τίτλος «Απολογισμός εξευτελισμού». Υπεύθυνος του εξευτελισμού ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Εξευτελισμός τόσο της Εκκλησίας (συνοδικού συστήματος, επισκοπικού αξιώματος) όσο και κρατικών και πνευματικών θεσμών (Κοινοβούλιο, Κυβέρνηση, Δικαιοσύνη, Αστυνομία, Θεολογικές Σχολές). Με θρηνητική διάθεση να προσμετρήσουμε λοιπόν το μέγεθος του εξευτελισμού.

Ανεπανάληπτος στην ιστορική διαδρομή της νεώτερης Ελλάδας ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Προσωπικότητα τραγική, που κατάφερε στα είκοσι χρόνια της αρχιεπισκοπικής του ευθύνης να εξευτελίση και τους θεσμούς και τις διατεταγμένες εξουσίες. Το πέρασμα του ήταν ένας οδοστρωτήρας, που ισοπέδωσε τα πάντα. Γκρέμισε ό,τι βρήκε μπροστά του. Αφάνισε την εντιμότητα, την ανθρωπιά, την αξιοπρέπεια, την ευθιξία, την εκκλησιαστική τάξη, τον σεβασμό προς τους όρκους και προς τη νομιμότητα, όλα τα στηρίγματα της πολυαγαπημένης μας Ορθοδοξίας και της ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας. Και, ταυτόχρονα, προπηλάκισε κι εξουδετέρωσε τις συγκεκριμένες ομάδες, που είναι ταγμένες στα προπύργια της εκκλησιαστικής διοικήσεως και της κρατικής εξουσίας.

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Παραβολή τοῦ Σπορέως)
Τό θαῦμα τῆς σπορᾶς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ

(Λουκ. η΄, 5-15)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(12-10-2025)

Ἀποστολικό κήρυγμα
Κυριακῆς Πατέρων Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
Καρπογονία καί ἀκαρπία

(Τίτ. γ΄, 8-15)

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Ἡ ἀξία τῆς μικρῆς θυσίας

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α' μάς προτρέπει να αγαπήσουμε τις μικρές, αφανείς θυσίες που μας ζητά κάθε τόσο ο Κύριός μας.

Τελειώνοντας τό τελευταῖο σημείωμά μας ὑποσχεθήκαμε πώς σήμερα θά ἐξετάζαμε ἄν μπορῇ νά τελειώσουν κάποτε αὐτές οἱ καθημερινές μικροθυσίες καί νά ἀπαλλαγῆ κανείς ἀπ’ αὐτές.

Τί λέτε σεῖς, εἶναι δυνατόν νά τελειώση κανείς μιά καί καλή μ’ αὐτές; Ἐγώ προσωπικά νομίζω, πώς μιά καί διαλέξαμε αὐτό τό δρόμο, δέν εἶναι δυνατόν νά τελειώσουμε ἔτσι εὔκολα, δηλαδή μέ μιά μοναδική καί μεγάλη θυσία. Αὐτό θά ἔμοιαζε, σάν ἕνας ἀθλητής νά ἤθελε νά πετύχη τό μεγάλο ρεκόρ, ἀλλά νά μή τοῦ ἄρεσαν οἱ καθημερινές οὔτε ἀτέλειωτες προπονήσεις οὔτε οἱ ἄλλοι περιορισμοί, πού εἶναι ὑποχρεωμένος νά βάζη στόν ἑαυτόν του, «γιά νά κρατιέται σέ φόρμα» τότε θά ἦταν σάν νά ἔλεγε: «Τήν ἡμέρα πού θά εἶναι γιά νά σπάσω τό ρεκόρ, μάλιστα, ἀξίζει νά κοπιάσω καί νά κουραστῶ, ἀλλά νά σκοτώνουμαι καί νά τυραννιέμαι κάθε μέρα, δέ μ’ ἀρέσει καθόλου...». Τί λέτε, θά ἔσπαγε ρεκόρ ἕνας τέτοιος ἀθλητής; Πολύ φοβοῦμαι πώς ὄχι ρεκόρ δέν θά ἔσπαγε, μά θά ἔμενε πιό πίσω κι’ ἀπ’ τόν πιό ἀσθενικό ἀθλητή, πού μέ ἐπιμονή ὅμως κάνει τήν καθημερινή του προπόνησι. Γι’ αὐτό κι’ ἐμεῖς, μιά καί ἀποφασίσαμε νά τραβήξουμε τό δρόμο τῆς δημιουργίας καί τῆς θυσίας, ἄς προσέξουμε τίς καθημερινές καί μικροῦλες θυσίες.

Κυριακή Β΄ Λουκᾶ
Σκαλοπάτια τῆς ἀγάπης

(Λουκ. στ΄, 31-36)
Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης
(5-10-2025)